مقاله

تعیین ایمونوژن های هلیکوباکترپیلوری با الکتروفورز دوبُعدی و وسترن بلات

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

چکیده زمینه و هدف: هلیکوباکتر پیلوری از شایع ترین باکتری های بیماری زا در انسان است که معمولا در معده مستقر می شود. این باکتری به عنوان عامل التهاب و زخم معده و دوازده و در مواردی سرطان معده شناخته شده است. بعضی از آنتی ژن های هلیکوباکتر پیلوری که توسط سیستم دفاعی میزبان شناخته می شوند، از نامزد های مورد استفاده در تعیین سویه ی باکتری، تشخیص بیماری یا تهیه ی واکسن علیه آن محسوب می شوند. این مطالعه به هدف شناسایی ایمونوژن های هلیکوباکترپیلوری در سه گروه از بیماران مبتلا به التهاب، زخم و سرطان معده انجام گرفت. روش بررسی: هلیکوباکترپیلوری از نمونه ی بیوپسی بیماران مبتلا به التهاب معده (13 نفر)، زخم معده (4 نفر) و سرطان معده (3 نفر) جدا و کشت داده شد. پروتئین های پیکره ی باکتری با کمک لیزوزیم، اوره و دترجنت چپس، استخراج و به روش الکتروفورز دوبُعدی تفکیک شدند. بُعد اول الکتروفورز دوبُعدی شامل ایزوالکتریک فوکوسینگ به روش آبگیری مجدد و بُعد دوم شامل sds-page بود. بعد از الکتروفورز دوبُعدی، پروتئین ها به غشای pvdf منتقل و واکنش آن ها با ایمونوگلوبولین تخلیص شده از سرم هر گروه از بیماران مبتلا به التهاب، زخم و سرطان معده با روش ایمنوبلاتینگ بررسی شد. یافته ها: الگوی الکتروفورز دوبُعدی هلیکوباکتر پیلوری در این مطالعه نشان داد که اغلب پروتئین های این باکتری در دامنه ی وزنی 10 تا 100 کیلودالتونی و محدوده ی 5/9-5/3=ph قرار دارند. در این الگو 6 تا 7 پروتئین پرمقدار که بعضی به صورت گروه چندتایی بودند، قابل تشخیص بود. در ایمنوبلاتینگ، مجموعه ای از پروتئین ها با اوزان حدود 100، 96، 85 تا90، 70 تا 80، 60، 30، 18، 14 و 10 کیلودالتون با نقاط ایزوالکتریک متفاوت با انواعی از سرم ها واکنش نشان دادند. گروه 6 تا 5 پروتئینی با وزن حدود 100 کیلودالتون و ph های متفاوت از 5/4 تا 5/5، گروه پروتئین 6 تایی با وزن حدود 96 کیلودالتون و 4-5/3=ph، پروتئین های 10 و 18 کیلودالتون با هر سه سرم واکنش دادند. پروتئین های 102 و 90 کیلودالتونی با سرم بیماران زخم معده واکنشی ندادند. پروتئین 30 کیلودالتونی فقط با سرم بیماران سرطان معده و پروتئین 18 کیلودالتونی فقط با سرم بیماران مبتلا به التهاب معده واکنش دادند. نتیجه گیری: پروتئین های با اوزان 100، 96، 10 و 18 کیلودالتون که با سرم هر سه گروه از بیماران واکنش دادند، می توانند به عنوان نامزد تشخیص طبی مطرح و مورد مطالعه بیشتر قرار گیرند. پروتئین 30 کیلودالتونی که فقط با سرم بیماران سرطان معده و پروتئین 18 کیلودالتونی که فقط با سرم بیماران مبتلا به التهاب واکنش دادند، می توانند به عنوان نامزد تشخیص و تمایز این دو دسته از بیماران مدنظر قرارگیرند. به علاوه نتایج نشان داد که آنتی سرم بیماران زخم و سرطان معده الگوی آنتی ژنی نسبتا مشابهی را در مقایسه با بیماران التهاب معده شناسایی می کند که به نظر می رسد در شناخت آنتی ژن های مسؤول بیماری زایی و یا تعیین سویه ی باکتری مفید است.

اسناد مشابه