مقاله

مقایسه تاثیر هشت هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر فعالیت آنزیم پاراکسوناز-۱، آریل استراز و نیمرخ لیپیدی در دختران چاق

چکیده

هدف: هدف از این تحقیق بررسی مقایسه تاثیر هشت هفته تمرین هوازی و مقاومتی بر فعالیت آنزیم پاراکسوناز-1، آریل استراز و نیمرخ لیپیدی در دختران چاق بود. روش­بررسی: بدین منظور، 30 زن چاق (سن 5±30 سال، قد 2±60/1 متر، وزن 7/6±23/85 کیلوگرم و شاخص توده بدنی33-31کیلوگرم/ مجذور متر) انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه تمرین هوازی(10 نفر)، تمرین مقاومتی(10 نفر) و کنترل(10 نفر) تقسیم شدند. گروه­های تجربی، تمرین هوازی روی تردمیل با شدت 60 تا 75% ضربان قلب ذخیره و تمرین مقاومتی با شدت 55 تا 75% 1rm را به مدت هشت هفته انجام دادند. نمونه­های خون آزمودنی­ها 48 ساعت قبل و بعد از پروتکل تمرینی و 12 ساعت بعد از ناشتایی جمع­آوری شد. داده­ها با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح 05/0p≤ تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج نشان داد تمرین هوازی بر غلظت آنزیم پاراکسوناز-1 (001/0p=) و آریل استراز (006/0p=) در دختران چاق اثر معناداری داشت. با این وجود، بین اثر هشت هفته فعالیت هوازی و مقاومتی بر کلسترول، تری­گلیسیرید، ldl پلاسما، در دختران چاق تفاوت معناداری وجود نداشت(05/0p>). همچنین، نتایج نشان داد پس از هشت هفته فعالیت هوازی سطوح hdl پلاسما در دختران چاق به طور معناداری افزایش یافت(007/0p=). بین اثر هشت هفته فعالیت هوازی و مقاومتی بر vldl پلاسما با گروه کنترل نیز تفاوت معناداری وجود داشت(001/0p=). نتیجه گیری: با توجه نتایج تحقیق حاضر به نظر می­رسد تمرین هوازی می­تواند با افزایش سطوح آنزیم پاراکسوناز-1 و آریل استراز و همچنین اصلاح نیمرخ لیپیدی، خطر بیماری قلبی-عروقی در افراد دارای چاقی را کاهش دهد

اسناد مشابه