تاثیر سه شیوه تمرین ترکیبی (قدرتی و استقامتی) بر سطوح سرمی آدیپونکتین و مقاومت به انسولین در زنان سالمند دارای اضافه وزن
چکیده
زمینه و هدف: هدف اصلی از انجام این مطالعه، مقایسه تاثیر سه شیوه تمرین ترکیبی (قدرتی و استقامتی) بر سطوح سرمی آدیپونکتین و مقاومت به انسولین در زنان سالمند دارای اضافه وزن است. روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی تعداد 40 نفر از زنان سالمند (دامنه سنی: 82/0±34/60 سال، قد: 01/0±155سانتیمتر و وزن: 89/1±72/ 71 کیلوگرم) به روش هدفمند انتخاب شدند و بطور تصادفی در یکی از چهار گروه : تمرین استقامتی + قدرتی (e+s) (9n=)، قدرتی + استقامتی (s+e) (10n=)، ترکیبی چرخشی (ci) (12n=) و کنترل (9n=) قرار گرفتند. سطوح آدیپونکتین سرم و شاخص مقاومت به انسولین قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین اندازه گیری شدند. برنامه های تمرینی به مدت هشت هفته و سه روز در هفته انجام شد. از آزمون تیوابسته جهت تغییرات درون گروهی و از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه جهت بررسی اختلاف بین گروه ها استفاده شد. یافتهها: پس از هشت هفته تمرین ترکیبی در مقایسه ی درون گروهی، در هر سه گروه تجربی کاهش معنی داری در وزن، bmi، درصد چربی بدن و گلوکز ایجاد شد(05/0>p). در مقایسه بین گروهی، تفاوت معنی داری در وزن (017/0=p ) و bmi (023/0=p ) و عدم تغییر معنیداری در آدیپونکتین و مقاومت به انسولین مشاهده شد(05/0 <p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج، علارغم تغییرات مثبت در ترکیب بدن و درصد چربی بدن، هیچ کدام از سه روش تمرین ترکیبی تغییر معنیداری در سطوح سرمی آدیپونکتین و مقاومت به انسولین در زنان سالمند دارای اضافه وزن ایجاد نکرد