مقاله

نحوه اداره بیماران دچار آسیب های حاد شریان رادیال یا اولنار در اورژانس بیمارستانی

سید محمد حسینی کسنویه، seyed mohammad hossieni kasnavieh emergency medicine dept., medicine faculty, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. مجتبی چهاردولی، mojtaba chahardoli emergency medicine dept., medicine faculty, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. حامد بصیر غفوری، hamed basir ghafouri emergency medicine dept., medicine faculty, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. علیرضا صدقی، alireza sedghi emergency medicine assistant. medicine faculty, iran university of medical sciences, tehran, iran.دستیار بالینی طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. طیب رمیم، tayeb ramim researcher. sina trauma and surgery research center. tehran university of medical sciences, tehran, iranمحقق- مرکز تحقیقات تروما و جراحی سینا – دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران ، ایران

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

زمینه و هدف:آسیب های شریانی در ناحیه دست در صورت شدید بودن می توانند تهدید کننده حیات اندام و حتی حیات فرد باشند. این مطالعه با هدف بررسی نحوه اداره بیماران دچار آسیب های حاد شریان رادیال یا اولنار در اورژانس انجام شد. روش بررسی: مطالعه به صورت مقطعی در بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان سینا ، تهران در سال 1391 انجام شد. داشتن علائم حیاتی پایدار، لاسراسیون ناحیه مچ دست و ساعد همراه با خونریزی جهنده یا اکتیو، تشخیص آسیب یکی از شریان های رادیال یا اولنار یا هر دو از معیارهای ورود به مطالعه بودند. کنترل علائم حیاتی، سطح هوشیاری، صدمات همراه و معاینه بالینی عمومی و تخصصی در تمام بیماران انجام گردید. زمان ورود بیمار به اورژانس و زمان اقدامات انجام شده از جمله اقدامات درمانی اولیه و ثانویه و همچنین زمان انجام مشاوره ها و ویزیت های بعدی از لحظه ورود به اورژانس تا زمان ترخیص بیمار از اورژانس یا بخش ثبت گردید. یافته ها:50 بیمار( 3 زن و 47 مرد) با میانگین سنی69/9 ± 34/30 سال وارد مطالعه شدند. اولین اقدام بررسی محل خونریزی و پک کردن ناحیه بود. بیشترین نوع آسیب از برنده با جسم تیز(84%) و بیشترین شریان درگیر، شریان رادیال(68%) بود.میانگین زمان اولین اقدام درمانی93/0±24/1دقیقه بود. از نظر نوع روش درمانی37 نفر از 50 نفر(74%) تحت لیگاسیون قرار گرفته و 13 نفر(26%) جهت ترمیم و آناستوموز توسط جراح عروق به اتاق عمل فرستاده شدند. میانگین زمانی لیگاسیون در گروه طب اورژانس83/13± 72/16 دقیقه و در گروه جراحی عروق 114 ± 76/117 دقیقه بود که اختلاف معنی دار را نشان داد (000/0=p). مدت زمان کلی اقامت در بیمارستان برای بیماران شرکت کننده در مطالعه 74/82 ± 04/69 ساعت بود (311- 5 ساعت). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که انجام لیگاسیون شریان رادیال یا اولنار در اورژانس با در نظر گرفتن اندیکاسیون ها و کنترااندیکاسیون های آن می تواند نقش مهمی در بازیابی وضعیت همودینامیک بیمار و تسریع در اقدامات درمانی بعدی بیمار داشته باشد

اسناد مشابه