مقاله

بررسی ارتباط بین مواجهه با آلاینده های استنشاقی و ظرفیتهای عملکرد ریوی کارگران در یک صنعت فولاد

چکیده

زمینه و هدف: در صنایع فولاد با فرآیند کار کوره بلند کارگران اغلب در معرض مواجهه با غلظت بالای ذرات گرد و غبار مواد اولیه از قبیل سنگ آهن، کک، منگنز و فیوم های فلزی از قبیل اکسید آهن، منگنز و سیلیس قرار دارند. هدف از مطالعه حاضر تعیین ارتباط بین مواجهه با انواع آلاینده های استنشاقی و شاخص های عملکرد ریوی کارگران شاغل در یک کارخانه فولاد بود. روش بررسی: در این مطالعه کوهورت تاریخی 260 نفر از کارگران شاغل در صنعت در دو گروه در معرض مواجهه با آلاینده های استنشاقی و بدون مواجهه بررسی شدند. برای ارزیابی نوع، میزان انتشار و نیز میزان مواجهه با آلاینده ها از نمونه برداری محیطی و به منظور ارزیابی مشکلات تنفسی و بررسی عملکرد ریه کارگران شاغل به ترتیب از پرسشنامه استاندارد تنفسی و اسپیرومتری مطابق با دستورالعمل ats/ers استفاده شد. یافته ها: میانگین ذرات کلی گردوغبار اندازه گیری شده در واحدهای آلوده شامل تشکیلات گازی، کوره، موادرسانی و چدن ریزی به ترتیب 32/13، 015/12، 75/11، 98/10 میلیگرم بر مترمکعب و میانگین ذرات فیوم های فلزی در واحدهای کوره و چدن ریزی به ترتیب 54/8 و81/6 میلیگرم بر مترمکعب برآورد گردید. 6/37% کارگران دارای سابقه علائم ریوی بودند که 3/32% آنها از گروه مواجهه بودند. میانگین درصد شاخص fev1/fvc در کارگران مواجهه یافته و بدون مواجهه با آلاینده ها معنادار بود (05/0p<). میانگین درصد شاخص های اسپیرومتری fvc، fev1 در حالت کلی در گروه مواجهه یافته پایین تر از محدوده استاندارد ats بود ولی رابطه معناداری مشاهده نگردید. نتیجه گیری: به نظر می رسد کارگران شاغل در واحدهای آلوده و در معرض مواجهه با آلاینده ها در خطر پیشرفت علایم ریوی و افت شاخص های اسپیرومتری قرار دارند. لذا باید اقدامات مهندسی در کنترل آلاینده ها صورت گیرد

اسناد مشابه