بررسی اثر کاپینگ بر علایم قطع مصرف مرفین در موش صحرایی
پریناز خسروی، parinaz khosravi msc student of physiotherapy, department of physiotherapy, faculty of rehabilitation, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران کامبیز حسن زاده، kambiz hasanzadeh dept., pharmacology, cellular and molecular research center, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranفارماکولوژی، مرکز تحقیقات علوم سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران فریده دهقان منشادی، farideh dehghan menshadi physiotherapy, department of physiotherapy, faculty of rehabilitation, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران علیرضا اکبرزاده باغبان، alireza akbarzadeh baghban statistic dept., shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.آمار، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران محمد محسن روستایی، mohammad mohsen roostaie physiotherapy, department of physiotherapy, faculty of rehabilitation, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran. tel:+98-21-22585954فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، تلفن ثابت:22585954-021
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
زمینه و هدف: امروزه درمان اصلی جهت کاهش علایم قطع مصرف اپیوئیدها، استفاده از داروهای آرامبخش می باشد. این داروها دارای عوارض جانبی هستند که مهمترین آنها ایجاد وابستگی است. از طرفی با توجه به ایمن بودن و کم عارضه بودن درمان های فیزیکی، در این مطالعه به بررسی اثر کاپینگ به عنوان یک درمان فیزیکی بر علایم قطع مصرف مرفین در موش صحرایی پرداخته شد. روش بررسی: در یک مطالعه تجربی-آزمایشگاهی، موش های صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار در محدوده ی وزنی 275- 225 گرم به کارگرفته شدند. حیوانات بطور تصادفی در 8 گروه 10 تایی قرار گرفتند. گروه های تحت درمان شامل گروه های دریافت کننده سالین (گروههای غیر وابسته) و تحت درمان با مرفین (گروه های وابسته به مرفین) بودند. به منظور القای وابستگی به مرفین، از روش دوزهای فزاینده استفاده شد. در این روش حیوانات دو بار در روز در یک دوره ی 9 روزه دوزهای افزایشی از مرفین به صورت زیر جلدی دریافت می نمودند. کاپینگ به دو روش بکارگیری قبل از ایجاد سندرم ترک (روز نهم) و یا کاپینگ روزانه همراه سالین یا مرفین در ناحیهgv14 طب سوزنی انجام می شد. در گروه های کنترل کاپ گذاری بدون اعمال مکش انجام میگرفت. در روز نهم در تمامی گروه ها، 30 دقیقه بعد از آخرین دوز تزریق سالین یا مرفین، نالوکسان تزریق گردیده و به مدت 60 دقیقه علایم سندرم محرومیت شامل پرش، ایستادن روی پاها، تیمار کردن بدن، کشیدن شکم روی زمین و حرکات شبیه سگ خیس، ثبت شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که انجام یک بار کاپینگ قبل از ایجاد سندرم ترک در حیوانات وابسته، نه تنها علایم قطع مصرف را به صورت جداگانه کاهش داد بلکه توانست علایم تام سندرم ترک را نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری کاهش دهد (01/0p<). از طرفی کاپینگ روزانه علایم سندرم را در حیوانات وابسته نسبت به گروه کنترل (مرفین) به طور معنی داری تغییر نداد. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که انجام کاپینگ روزانه در حیوانات غیر وابسته نسبت به گروه سالین سبب افزایش بروز علایم متعاقب تجویز نالوکسان شد (01/0p<). نتیجه گیری: انجام یک بار کاپینگ قبل ازالقای سندرم ترک، علایم قطع مصرف را کاهش می دهد که این اثر احتمالاً از طریق تاثیر این درمان فیزیکی بر ترشح اپیوئیدهای آندوژن و مسیر گابائرژیک می باشد
زمینه و هدف: امروزه درمان اصلی جهت کاهش علایم قطع مصرف اپیوئیدها، استفاده از داروهای آرامبخش می باشد. این داروها دارای عوارض جانبی هستند که مهمترین آنها ایجاد وابستگی است. از طرفی با توجه به ایمن بودن و کم عارضه بودن درمان‌های فیزیکی، در این مطالعه به بررسی اثر کاپینگ به عنوان ..
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی کردستاناسماعیل ایزدپناه، esmael izadpanah assistant professor of physiology, cellular and molecular research center, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران علی عبدالملکی، ali abdolmaleki animal physiology msc student, faculty of basic science, islamic azad university of hamedan, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی جانوری ، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی همدان، همدان ،ایران سارو خظیبی بانه، saro khatibi baneh animal physiology msc student, basic science and agriculture complex, payame noor university, tehran, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی جانوری، مجتمع علوم پایه و کشاورزی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران ،ایران مجید قادری
چکیده زمینه و هدف: تجویز مزمن اپیوئیدها منجر به بروز وابستگی جسمانی و روانی به آنها می شود. با وجود تحقیقات فراوان در این زمینه، هنوز مکانیسم سلولی دخیل در بروز پدیده وابستگی به اپیوئیدها به خوبی روشن نشده است. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر دونپزیل به عنوان یک مهار کننده ی استیل
مقالهفصلنامه علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهرانپریچهر یغمایی، گروه زیست شناسی جانوری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران کاظم پریور، گروه زیست شناسی جانوری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران محمدحسین اسماعیلی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، گروه فیزیولوژی اسماعیل عباسی
سابقه و هدف: گزارش های قبلی نشان داده اند که استفاده از عصاره گیاه بابونه همراه با مرفین، وابستگی به مرفین را به میزان زیادی کاهش می دهد و تزریق آن قبل از نالوکسان، از بروز سندرم ترک جلوگیری می کند. هسته های لکوس سرولئوس (lc) و پاراژیگانتوسلولاریس (pgi) در بروز علایم ترک اعتیاد ن
مقدمه:گیاه بابونه(Matricaria chamomilla) دارای فلاونوئید آپی ژنین می‌باشد که از خود اثرات شبه بنزودیازپینی نشان می‌دهد و بنابراین ممکن است در درمان ترک اعتیاد مفید باشد. در این تحقیق اثرات تزریق محیطی( درون صفاقی )عصاره هیدروالکلی بابونه بر علایم قطع مصرف مرفین در موش سفید صحرایی
چکیده زمینه و هدف: تجویز مزمن اپیوئیدها منجر به بروز وابستگی جسمانی و روانی به آنها می شود. با وجود تحقیقات فراوان در این زمینه، هنوز مکانیسم سلولی دخیل در بروز پدیده وابستگی به اپیوئیدها به خوبی روشن نشده است. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر دونپزیل به عنوان یک مهار کننده ...
سابقه و هدف: گزارش های قبلی نشان داده اند که استفاده از عصاره گیاه بابونه همراه با مرفین، وابستگی به مرفین را به میزان زیادی کاهش می دهد و تزریق آن قبل از نالوکسان، از بروز سندرم ترک جلوگیری می کند. هسته های لکوس سرولئوس (Lc) و پاراژیگانتوسلولاریس (PGi) در بروز علایم ترک ...