مطالعه ی بیان دو واریانت p۶۳ (d۴tap۶۳ و δnp۷۳l) به عنوان مارکر ملکولی در تشخیص و پیش آگهی سرطان پستان
مریم مرادی نسب، maryam moradi nasab department of biology, faculty of natural sciences, tabriz university, tabriz, iran.کارشناس ارشد ژنتیک ، دانشکده علوم طبیعی ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. محمد علی حسینپور فیضی، mohammad ali hossein pour feizi biology dept., faculty of natural sciences, tabriz university, tabriz, iranگروه رادیوبیولوژی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ریحانه روانبخش گاوگانی، reyhaneh ravanbakhsh gavgani department of biology, faculty of natural sciences, tabriz university, tabriz, iran.کارشناس ارشد ژنتیک ، دانشکده علوم طبیعی ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. ناصر پولادی، naser pouladi cellular and molecular biology dept., azarbaijan shahid madani university, tabriz, iran.زیست شناسی سلولی و ملکولی، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. آئیدا صدرایی بناب، aeeda sedaie bonab department of biology, faculty of natural sciences, tabriz university, tabriz, iran.کارشناس ارشد ژنتیک ، دانشکده علوم طبیعی ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. پروین آذرفام، parvin azarfam department of biology, faculty of natural sciences, tabriz university, tabriz, iran.کارشناس ارشد فیزیک پزشکی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. وحید منتظری
چکیده
سابقه و هدف : ژن tp63، بعنوان قدیمی ترین همولوگ tp53، دو واریانت n-ترمینالی اصلی را بوسیله ی پروموتور های مختلف کد می کند : واریانت tap63 با فعالیت سرکوبگری تومور و δnp63 با فعالیت انکوژنی. در اثر حذف اگزون شماره ی 4 هر یک از واریانت های مذکور، دو واریانت n-ترمینالی دیگر نیز در دهه ی گذشته برای p63 گزارش شد :d4tap63 و δnp73l ، اما همچنان عملکرد دقیق این واریانت ها در سلول های سالم و توموری مشخص نشده است. در این مطالعه الگوی بیانی واریانت های p63 و صلاحیت بیان واریانت های d4tap63 و δnp73l به عنوان مارکر مولکولی بالقوه در تشخیص تومورهای پستان مورد ارزیابی قرار گرفت. مواد و روش ها : در مجموع در 30 نمونه ی توموری و 20 نمونه ی مربوط به حاشیه ی تومور ارزیابی بیان ژن با استفاده از تکنیک rt-nested pcr نیمه کمی انجام شد. نتایج بدست آمده با استفاده از نرم افزار spss نسخه16 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها : واریانت های d4tap63 و δnp73l همواره در تمامی نمونه هایی که واریانت های tap63 و δnp63 بیان دارند، بطور همزمان با واریانت های طویل مربوطه بیان می شوند. در نمونه ها ی توموری و حاشیه ی تومور میانگین شدت بیان واریانت δnp73l بطور معنی داری بالاتر از میانگین شدت بیان برای واریانت d4tap63 می باشد (به ترتیب 009/0= pو008/0= p) . سطح بیان واریانت δnp63 نیز در نمونه های توموری و حاشیه ی تومور نسبت به tap63 بالاتر می باشد که در نمونه های توموری این اختلاف معنی دار بوده(03/0=p). اما در حاشیه ی تومور اختلاف بین این دو گروه معنی دار نمی باشد (11/0p=). نتیجه گیری : نتایج بدست آمده فعالیت مهار کنندگی غالب منفی δnp63 و نقش احتمالی آن به عنوان انکوژن را در سرطان پستان مطرح می کند. واریانت δnp73l نیز در مقایسه با d4tap63 ، در بافت های توموری و سالم پستان احتمالا می تواند بعنوان واریانت غالب منفی عمل می کند و هر دو واریانت δnp73l و d4tap63 با داشتن الگوی بیانی مشابه واریانت های طویل مربوط به خود (δnp63 وtap63) و ضمن بیان همزمان با این واریانت ها احتمالا در تقویت عملکرد انکوژنیک و سرکوبگر توموری آنها در سلول های سالم و توموری پستان نقش دارند. از سوی دیگر با توجه به الگوی بیانی واریانت های δnp73l و d4tap63 آنها را نمی توان به عنوان مارکر ملکولی در تشخیص تومورهای پستان در نظر گرفت
سابقه و هدف : ژن TP63، بعنوان قدیمی‌ترین همولوگ TP53، دو واریانت N-ترمینالی اصلی را بوسیله‌ی پروموتور‌های مختلف کد می‌کند : واریانت TAp63 با فعالیت سرکوبگری تومور و ΔNp63 با فعالیت انکوژنی. در اثر حذف اگزون شماره‌ی 4 هر یک از واریانت‌های مذکور، دو واریانت N-ترمینالی دیگر نیز در د
مقالهمجله علوم پزشکی رازیعادل کریمی کیوی، a karimi kivi tehran university of medical sciences and health servicesدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشی –درمانی تهران زهرا مجد، z madjd tehran university of medical sciences and health servicesدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشی –درمانی تهران فروغ هاشمی، f hashemi tehran university of medical sciences and health servicesدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشی –درمانی تهران سعادت مولانایی
زمینه و هدف : سرطان پستان ( breast cancer ) شایع ترین علت سرطان و دومین علت مرگ ناشی از سرطان در میان زنان می باشد. علی رغم پیشرفت های چشمگیر در درمان، حدود 25% بیماران مبتلا به سرطان پستان سالانه جان خود را به علت این بیماری از دست می دهند. شواهد بالینی، مولکولی و پاتولوژیک در ب
Introduction : Breast cancer is the most common cancer and the second cause of cancer death among women. Despite recent developments in therapeutic tools about 25% of all the involved cases die annually. The clinical, molecular, and pathologic features of breast cancer in BRCA1 m
پایان‌نامه۲۰۱۲وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تبریز - دانشکده علوم پایهمریم مرادی نسب
پروتئین سرکوب کننده ی تومورp53 غالبا در سرطانهای انسانی تغییر یافته است . در حال حاضر، p53 به عنوان یکی از مهم ترین پروتئین های سرکوبگر تومور شناخته شده است و تحقیقات زیادی بر تجدید ساخت عملکرد p53 به منظور درمان موثر بیماران مبتلا به سرطان متمرکز شده است. p63 به عنوان یک عضو خان