بررسی شیوع صرع پایدار و عوامل زمینه ای آن در بزرگسالان و کودکان مبتلا

بهروز احسن، behrooz ahsan neurology dept., kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.گروه نورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. پیام خماند، payam khomand neurology dept., kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran. (corresponding author)گروه نورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. محمد طاعتی، mohammad taatiie general practitioner, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iran.پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. امیر مولانایی، amir molanaiie assistant of forensic medicine dept., tehran university of medical sciences, tehran, iran.دستیار گروه پزشکی قانونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

چکیده

مقدمه: صرع پایدار یکی از اورژانس های پزشکی است که علت های اصلی آن در کودکان با بزرگسالان متفاوت است. درمان به موقع و رفع عوامل زمینه ای بسیار مهم است. لذا شناخت عوامل زمینه ای در جوامع مختلف می تواند در تشخیص و درمان آن بسیار کمک کننده باشد. این مطالعه با هدف بررسی عوامل زمینه ای در بیماران مبتلا به صرع پایدار در بزرگسالان و کودکان و مقایسه این دو گروه سنی طراحی و اجرا شد. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی انجام شد. کلیه بیماران با تشخیص تشنج بستری شده در بخش کودکان بیمارستان بعثت و همچنین بزرگسالان با تشخیص تشنج در بخش داخلی و نورولوژی بیمارستان توحید سنندج وارد مطالعه شدند. با توجه به مدارک، مستندات و شرح حال ها، علت اصلی صرع پایدار توسط یک متخصص نورولوژی برای بیماران مشخص گردید و ثبت شد. پس از ثبت داده ها، با استفاده از تست های کای دو و فیشر برای مقایسه متغیرهای کیفی بین دو گروه بزرگسال و کودکان تحلیل انجام شد. نتایج: در این مطالعه 504 نفر بررسی شدند. در گروه کودکان از نظر جنسیت تعداد 212 نفر (1/63%) پسر و در گروه بزرگسالان تعداد 87 نفر (8/51%) مرد بودند (01/0 = p). شیوع صرع پایدار در کودکان و بزرگسالان به ترتیب 3/28% و 3/17% محاسبه شد. 25 نفر (3/26%) از کودکان و 10 نفر (5/34%) از بزرگسالان سابقه قبلی تشنج داشتند (39/0= p). همچنین 32 نفر (7/33%) از کودکان و 4 نفر (8/13%) از بزرگسالان دارای سابقه خانوادگی صرع پایدار بودند (04/0= p). شایعترین علت صرع پایدار در بزرگسالان قطع داروی ضد تشنج یا استفاده نادرست از آن (5/34%) و سپس ضربه به سر (7/20%) و حوادث عروقی مغز (7/20%) و در کودکان، تب (60%) و سپس قطع داروی ضد تشنج یا استفاده نادرست از آن (20%) و مشکلات متابولیک (4/7%) بود. نتیجه گیری: بنظر میرسد کنترل تشنج در افراد مبتلا بخوبی صورت نمی گیرد و بیماران ممکن است از داروی ضد تشنج به درستی استفاده نکنند. باید برنامه های مناسبی برای جلوگیری از ضربه به سر طراحی و اجرا گردد. همچنین به نظر میرسد والدین اطلاعات کافی در مورد کنترل تب در کودکان خود ندارند و لذا باید آموزش کافی به آنها هنگام بیماری کودک شان داده شود.