مقاله

اثربخشی گروه درمانی تحلیل وجودی بر بهبود مهارت حل مسئله

بهرامعلی قنبری هاشم آبادی، bahramali ghanbari hashemabadi educational science and psychology dept., faculty of educational science and psychology, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranگروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. مصطفی بلقان آبادی، mustafa bolghan-abadi student of master of familly counseling, faculty of educational science and psychology, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

چکیده مقدمه و هدف: مشکلات و مسایل بخشی از زندگی بشر است؛ بنابراین یادگیری مقابله با مشکلات و مسایل برای افزایش سلامت روانی افراد اهمیت بسیاری دارد. هدف این مطالعه ، بررسی کارآمدی گروه درمانی وجودی بر بهبود مهارت حل مسئله است. روش: روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه می باشد. بدین منظور 30 نفر از مراجعین کلینیک تخصصی روانشناسی و مشاوره دانشگاه فردوسی مشهد به روش غربالگری انتخاب، و به شیوه تصادفی در دو گروه گواه و آزمایش (هر گروه 15 نفر)، جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه حل مسئله، و روش مداخله نیز گروه درمانی تحلیل وجودی بود که به مدت 8 جلسه ی دو ساعته و به صورت هفته ای برگزار شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها در سطح توصیفی از آماره های میانگین و انحراف استاندارد و در سطح استنباطی از آزمون تحلیل کوواریانس (ancova) و t مستقل استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مهارت حل مسئله در گروه آزمایش به طور معناداری افزایش یافته است (001/0> =p). همچنین، این افزایش در زیرمولفه های تقرب (001/0> =p)، کنترل (01/0 =p)، اجتناب (001/0> =p)، اعتماد (001/0> =p)، و خلاقیت (001/0> =p) به طور معناداری مشاهده شد. از طرفی افزایشی در مهارت حل مسئله درماندگی مشاهده نشد (82/0 =p). نتیجه گیری: گروه درمانی تحلیل وجودی در بهبود حل مسئله مراجعین کلینیک تخصصی مشاوره و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، کارآمد و اثربخش بوده است

اسناد مشابه