بررسی اثرات کوتاه مدت اعمال یک جلسه ارتعاش کل بدن برقدرت ایزوکینتیک عضلات روتاتور کاف و حس عمقی شانه در نمونه های جوان و سالم

فریماه فروهیده، farimah forouhideh master of physiotherapy, physiotherapy dept., faculty of rehabilitation, international branch of shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranکارشناس ارشد فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (شعبه بین الملل)، تهران، ایران صدیقه السادات نعیمی، sedighesadat naeimi physiotherapy dept., physiotherapy research center, faculty of rehabilitation, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران خسرو خادمی کلانتری، khosro khademi kalantari physiotherapy dept., faculty of rehabilitation, shahid beheshti university of medical sciences,tehran, iran.گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران عباس رحیمی، abas rahimi physiotherapy dept., faculty of rehabilitation, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران علی فرهادی، ali farhadi master of physiotherapy, member of physiotherapy department of sports medicine federation of islamic republic of iran, tehran, iran.کارشناس ارشد فیزیوتراپی، عضو مجموعه پزشکی ورزشی جمهوری اسلامی ایران، تهران، ایران

چکیده

چکیده زمینه و هدف: هدف از این مطالعه شناخت بررسی اثرات اعمال 1 جلسه ارتعاش تمام بدن بر قدرت ایزوکینتیک عضلات روتاتور کاف و حس عمقی شانه بود. روش بررسی: 32 دانشجو سه وضعیت کنترل(بدون ارتعاش)، push up با آرنج صاف و نیمه خم (وضعیتهای ارتعاشی) را با 30 دقیقه فاصله بین وضعیتها به مدت دو دقیقه تجربه کردند. وضعیت های ارتعاشی پس از وضعیت کنترل بطور تصادفی بر روی صفحه ارتعاشی power plate (فرکانس : hz30 و آمپلی تود: low) انجام شد. قبل و بعد از وضعیتها ، قدرت ایزوکینتیک عضلات روتاتور کاف و حس عمقی شانه بوسیله تست بازسازی زاویه (زوایای هدف صفر، 45 و 90 درجه)، توسط دینامومتر kin-com بررسی شد. نتایج حاصل از 3 وضعیت با هم مقایسه شد. یافته ها: علیرغم کاهش قدرت دینامیک چرخاننده های داخلی پس از هر سه وضعیت، میزان کاهش قدرت این عضلات در وضعیت push up با آرنج صاف نسبت به کنترل بعد از مداخله کمتر بود (03/0=p). تفاوت معنی داری بین هر سه وضعیت از نظر گشتاور کانسنتریک چرخاننده های خارجی بر قرار بود. به صورتیکه وضعیت کنترل باعث بیشترین کاهش در قدرت این عضلات شد (01/0=p) و وضعیت push up با آرنج صاف مؤثرتر از push up با آرنج نیمه خم بود (03/0=p). بهبود معنی دار دقت حس عمقی نیز برای هر سه وضعیت بدست آمد که تنها در بازسازی زاویه صفر درجه، تفاوت بین دو وضعیت کنترل و push up با آرنج نیمه خم معنی دار بود (03/0=p). در این مطالعه تفاوتی بین دو وضعیت push up با آرنج صاف و نیمه خم در افزایش قدرت عضلات و بهبود حس عمقی دیده نشد. نتیجه گیری: اعمال دو دقیقه ارتعاش تمام بدن در یک جلسه، تحریک نسبتاً مناسبی بر سیستم نوروماسکولار نمونه های جوان و سالم در این مطالعه وارد کرده است