بررسی تأثیر عصاره زعفران بر الگوی الکتروفورتیک اجزای پروتئینی سرم در موشهای سوری نر
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به کاربرد وسیع زعفران بعنوان رنگ و چاشنی در الگوی تغذیه مردم بسیاری از مناطق جهان، این تحقیق جهت تعیین اثرات احتمالی عصاره زعفران بر روی اجزای پروتئینی خون در موش سوری انجام گرفت. روش بررسی: بدین منظور پنج گروه هشت تایی از موشهای آزمایشگاهی کوچک نر بالغ مورد استفاده قرار گرفت. گروه کنترل (sham) نرمال سالین دریافت کرد و چهار گروه دیگر چهار دوز متفاوت 25، 50، 100 و 200 mg/kg/48h از عصاره زعفران را به مدت 20 روز دریافت کردند. پروتئین های پره آلبومین، آلبومین، آلفا-1، آلفا-2، بتا، و گاما گلبولین ها با روش الکتروفورز از سرم جدا گردید و با استفاده از آنالیز رایانه ای مقدار آنها اندازه گیری شد. نسبت a/g (نسبت آلبومین به گلبولین) با توجه به الگوی الکتروفورتوگرام محاسبه گردید. یافته ها: میانگین سطح سرمی پره آلبومین و آلبومین در گروههای تجربی دوم (mg/kg/48h 50) و سوم (mg/kg/48h 100) با گروه کنترل تفاوت معنی دار داشته اما بین سایر گروهها و گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده نشد. سطح سرمی آلفا-1 در هیچ یک از گروهها تفاوت قابل ملاحظه ای با گروه کنترل نداشت. میانگین سطح سرمی آلفا-2 و بتا در گروههای تجربی تیمار شده با دوزهای mg/kg/48h 25، 50 و 100 و سطح سرمی گاما در گروههای تیمار شده بادوزهای mg/kg/48h 100 و 200 نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری نشان داد (05/0p<). همچنین نسبت a/g در همه گروههای تجربی در مقایسه با گروه کنترل بصورت وابسته به دوز تفاوت معنی داری نشان می دهد (05/0p<). نتیجه گیری: با توجه به اینکه سنتز آلبومینها در کبد صورت می گیرد افزایش میزان آلبومین نشان دهنده بهبود عملکرد کبد در اثر تزریق عصاره زعفران می باشد. همچنین افزایش سنتز گلبولینها و کاهش نسبت a/g نشان می دهد عصاره زعفران توانسته بدون ایجاد تحریک آنتی ژنیک موجب تقویت سیستم ایمنی گردد