مقاله

بررسی فراوانی آلودگی به سایتومگالوویروس و توکسوپلاسموزیس در بیماران hiv مثبت مراجعه کننده به مرکز بیماریهای مقاربتی و ایدز سنندج

شهلا افراسیابیان، shahla afrasiabian infectious disease dept., kurdistan university of medical sciences, tohid hospital, sanandaj, iranگروه عفونی ، بیمارستان توحید ، دانشگاه علوم پزشکی کردستان ، سنندج، ایران کتایون حاجی باقری، katayoon hajibagheri infectious disease dept., kurdistan university of medical sciences, tohid hospital, sanandaj, iranگروه عفونی، بیمارستان توحید ، دانشگاه علوم پزشکی کردستان ، سنندج، ایران وحید یوسفی نژاد، vahid yousefinejad general practitioner, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranپزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران شهره رضایی، shohreh rezaiee general practitioner, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranپزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران فرخ شهمرادی، farokh shahmoradi general practitioner, kurdistan university of medical sciences, sanandaj, iranپزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

چکیده

چکیده زمینه و هدف: عفونتهای سایتومگالوویروس و توکسوپلاسموزیس یکی از جدی ترین عفونتهای فرصت طلب در بیماران ایدزی می باشند که علی رغم پیشرفتهای جدید، همچنان چالش برانگیز هستند. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی آلودگی به سایتومگالوویروس و توکسوپلاسموزیس در بیماران hiv مثبت مراجعه کننده به مرکز بیماریهای مقاربتی و ایدز سنندج و عوامل مرتبط با آن انجام شد. روش بررسی: این مطالعه یک مطالعه توصیفی تحلیلی (مقطعی) بود. حجم نمونه شامل کل بیماران hiv مثبت مراجعه کننده به مرکز مشاوره بیماریهای مقاربتی و رفتاری سنندج (64 نفر) و روش نمونه گیری استفاده از نمونه های در دسترس بود. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه و تست الیزا از نظر وجود و میزان igg و igm ضد سایتومگالوویروس و توکسوپلاسموزیس بود. داده های بدست آمده توسط نرم افزار آماری spss و با استفاده از آزمون آماری one way anova جهت داده های کمی آنالیز انجام شد وجداول فراوانی و فراوانی نسبی نیز توصیف گردید. یافته ها: در این مطالعه 64 بیمار مورد بررسی قرار گرفتند که 4/98٪ آنها مرد بودند. میانگین سنی نمونه ها 73/6±1/32 سال بود. 100% بیماران دارای تست منفی igm و تست مثبت igg سایتومگالوویروس بودند. 9/10% بیماران نیز داری تست مثبت igm توکسوپلاسموزیس و 9/46% بیماران داری تست مثبت igg توکسوپلاسموزیس بودند. بین شمارش سلولهای cd4، مدت زمان ابتلا به ایدز و سن با سطحigg سایتومگالوویروس و توکسوپلاسموزیس رابطه معنی داری وجود نداشت. اما بین شمارش سلولهای cd4 با سطح igm سایتومگالوویروس و توکسوپلاسموزیس رابطه معنی داری دیده شد (05/0p<). بین سرولوژی مثبت igm توکسوپلاسموزسی و سابقه نگهداری حیوان خانگی رابطه معنی داری وجود داشت (019/0=p). نتیجه گیری: در این بررسی 100٪ درصد بیماران hiv مثبت از نظر آنتی بادی igm ضد سایتومگالوویروس منفی بودند که این وضعیت با توجه به اینکه هیچکدام از بیماران شمارش cd4 کمتر از 100 نداشتند قابل توجیه است، اما 1/53٪ درصد بیماران از نظر آنتی بادی ضد توکسوپلاسما منفی بودند که این بیماران بالقوه در معرض ابتلاء به توکسوپلاسموزیس اکتسابی حاد در ادامه بیماری خود می باشند. برنامه ریزیهای آموزشی در زمینه این بیماریها و پیگیری مناسب از نظر پیشگیری و درمان این عفونتها در این بیماران توصیه می گردد

اسناد مشابه