اثر کوتریزاسیون تخمدان با لاپاراسکوپ در خانمهای مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک مقاوم به کلومیفن
چکیده
زمینه و هدف: سندرم تخمدان پلی کیستیک از شایعترین اختلالات اندوکرین می باشد که موجب کاهش و عدم تخمک گذاری می گردد. روشهای درمان برای تحریک تخمک گذاری شامل درمان طبی و جراحی می باشد. درمان جراحی در موارد مقاوم به درمان طبی با کمک لاپاراسکوپ و انجام کوتریزاسیون تخمدان صورت می گیرد. این مطالعه جهت بررسی پاسخ به تحریک تخمک گذاری و میزان منظم شدن قاعدگی به دنبال کوتریزاسیون تخمدان توسط لاپاراسکوپ انجام شده است. روش بررسی: نوع مطالعه نیمه تجربی قبل و بعد بوده و در 44 بیمار مبتلا بهpcos مقاوم به درمان طبی مراجعه کننده به مرکز نازایی فاطمه زهرا (س) و بیمارستان شهید یحیی نژاد بابل انجام شده است. بیماران پس از کوتریزاسیون تخمدان از نظر حاملگی و تخمک گذاری بمدت 3 ماه تحت نظر قرار گرفته و در صورت عدم تخمک گذاری، درمان طبی شروع و پاسخ تخمدان به درمان بعد از کوتر با پاسخ تخمدان قبل از کوتر از نظر تخمک گذاری، میزان حاملگی و وضعیت قاعدگی ارزیابی شد. میزان حاملگی و میزان منظم شدن قاعدگی در ارتباط با متغیرهای سن و نوع نازایی مورد بررسی قرار گرفت. روش نمونه گیری بصورت در دسترس و برای آنالیز داده ها از نرم افزار spss و آزمونهای t-test جفت و wilcoxonو fishers exact test استفاده شده است. یافته ها: از 44 بیمارتحـت بررسـی با دامنـه سنـی 36-18 سـال، 32 بیـمار بعـد از کوتریزاسیـون، تخمک گذاری داشتند (8/72%) (007/0p=)، و میزان حاملگی به دنبال کوتریزاسیون 15 مورد بود (09/43%) که 3 مورد آن دو قلویی بوده است. بعد از کوتریزاسیون در 18 نفر (7/40%) از بیماران، قاعدگی منظم شد (000/0p=). بین سن بیماران و نوع نازایی با منظم شدن قاعدگی و میزان حاملگی بعد از کوتریزاسیون تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0p>). بحث و نتیجه گیری: علی رغم مطالعات ونتایج متفاوت، در این بررسی پاسخ تخمدان به درمان طبی بعد از کوتریزاسیون تخمدان افزایش یافت که این افزایش در درمان کلومیفن و hmg به مراتب بیشتر است. میزان حاملگی بعد از کوتریزاسیون تخمدان و به دنبال درمان دارویی بالاتر می رود که در درمان ترکیبی کلومیفن و hmg بالاترین میزان را دارد و ارتباطی با سن و نوع نازایی ندارد