اثر تمرینات گروهی و تنظیم بریس میلواکی در فواصل کوتاه تر بر شدت انحنا و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک
زهرا هدایتی، zahra hedayati department of orthosis & prosthesis, school of rehabilitation sciences, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه ارتوز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.گروه ارتوز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. مجتبی کامیاب، mojtaba kamyab department of orthosis & prosthesis, school of rehabilitation sciences, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه ارتوز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. امیر احمدی، amir ahmadi department of physical therapy, school of rehabilitation sciences, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران طاهر بابایی، taher babaee department of physical therapy, school of rehabilitation sciences, iran university of medical sciences, tehran, iran.گروه ارتوز و پروتز، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. زهرا ریحانی نژاد، zahra reyhaninejad department of health & sport medicine, faculty of physical education and sport sciences, university of tehran, tehran, iran.گروه بهداشت و طب ورزش، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. محمدصالح گنجویان، mohammad saleh ganjavian department of orthopaedic surgery, shafa yahyaiian hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه جراحی ارتوپدی، بیمارستان شفا یحیاییان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
هدف:بریس بهمراه ورزش مؤثرترین پروتکل درمانی اسکولیوز ایدیوپاتیک برای بیماران با زوایای اسکولیوزی 45-25 درجه می باشد.بهرحال جنبه های روانشناختی درمان اسکولیوز که کیفیت زندگی را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد، و نامشخص بودن زمان دقیق تنظیم نیروی پدهای بریس میلواکی،هدف این مطالعه چندوجهی را بر پایه بررسی اثر انجام این ورزش ها بصورت گروهی همراه با تنظیم بریس میلواکی در فواصل کوتاهتر در مقایسه با روش مرسوم قرار داده است. روش بررسی:سی و چهار بیمار مبتلا به اسکولیوز ایدیوپاتیک با زوایای اسکولیوزی 50-15 درجه در این مطالعه وارد شدند و در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند.افراد دو گروه در یازده هفته برنامه درمانی، متفاوت بین دو گروه،شرکت نمودند.کیفیت زندگی افراد هر دو گروه،قبل و بعد از مداخله با تکمیل پرسشنامه srs-22،و همچنین زوایای اسکولیوزی آنها قبل و بعد از مداخله بر اساس عکس های رادیوگرافی اولیه و ثانویه مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت.جامعه آماری،بیماران مراجعه کننده به مرکز جامع توانبخشی هلال احمر و نمونه گیری به صورت غیرتصادفی صورت گرفت. یافته ها:شدت انحنای اسکولیوزی گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل،بعد از مداخله بطور معناداری کاهش یافته است(p=0.04).در حوزه ی رضایت از درمان نیز بین دو گروه بعد از مداخله اختلاف معناداری مشاهده شد(p=0.04).همچنین در خصوص کیفیت زندگی بیماران با زوایای کاب کمتر از 30 درجه در مقایسه با بیماران با زوایای کاب بالاتر از 31 درجه،در حوزه های خویشتن بینی(p=0.00)،رضایت از درمان(p=0.03) و نمره کلی کیفیت-زندگی(p=0.00)،تفاوت معناداری مشاهده گشت. نتیجه گیری:تنظیم بریس در فواصل کوتاهتر همراه با انجام ورزشها به صورت گروهی،در طی یازده هفته موجب افزایش رضایت از درمان و کاهش زاویه انحنای اسکولیوزی بیماران مورد مطالعه شده است.