بررسی عوامل مؤثر بر استفاده از نتایج و شواهد پژوهشی در فعالیت های بالینی کارشناسان توان بخشی بیمارستان های آموزشی شهر تهران

افسانه رضایی، afsaneh rezaei tehran, evin, daneshjoo bolvar, kudakiar alleyuniversity of social welfare and rehabilitation sciences.,تهران، اوین، بلوار دانشجو، بن بست کودکیار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه مدیریت توانبخشی محمدعلی حسینی، mohammad ali hosseini tehran, evin, daneshjoo bolvar, kudakiar alleyuniversity of social welfare and rehabilitation sciences.,تهران، اوین، بلوار دانشجو، بن بست کودکیار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه مدیریت توانبخشی ندا مهرداد، neda mehrdad tehran, tohid square, nursing university of tehranتهران، میدان توحید، دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف تعیین عوامل مؤثر بر استفاده از نتایج و شواهد پژوهشی در فعالیت های بالینی کارشناسان توانبخشی بیمارستان های آموزشی شهر تهران، انجام شده است. روش بررسی: جامعه آماری پژوهش، کارشناسان توانبخشی بیمارستان های آموزشی شهر تهران (485 نفر) بودند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های تعیین موانع و تسهیل کننده های استفاده از شواهد پژوهشی فانک بود. در نمونه گیری به روش تصادفی خوشه ای، 165 نفر از کارشناسان انتخاب شدند. از آمار توصیفی و آزمون های تی مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه جهت تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: ٪۷۰/۵ شرکت کنندگان در پژوهش، زنان با میانگین سنی 38 و سابقه کاری 12 سال بودند. اغلب آنها (٪۷۸/۳) دارای مدرک لیسانس و فیزیوتراپیست بودند. شرکت کنندگان در اختیار نداشتن تسهیلات کافی جهت بکارگیری یافته های تحقیق و عدم برخورداری ازحمایت قانونی جهت تغییر در روش های انجام کار را به عنوان مهم ترین موانع و افزایش انگیزه فردی در بکارگیری نتایج تحقیقات و فراهم آوردن امکاناتی از قبیل کامپیوتر و دسترسی به اینترنت را به عنوان مهم ترین تسهیل کننده های عملکرد مبتنی بر شواهد برشمردند. نتیجه گیری: کارشناسان توانبخشی، مهم ترین موانع و تسهیل کننده های استفاده از شواهد پژوهشی را فراهم نبودن تسهیلات کافی برای بکارگیری نتایج تحقیق و افزایش علاقمندی و انگیزه فردی در به عمل آوردن شواهد پژوهشی دانستند.