مقاله

بررسی تکرارپذیری ارزیابی الکترومیوگرافی فعالیت عضلات اکستانسور ناحیه کمری-لگنی در حین الگوی حرکتی اکستانسیون ران در وضعیت دمر در ورزشکاران مبتلا به سابقه استرین همسترینگ

چکیده

هدف: در این تحقیق به بررسی تکرارپذیری ارزیابی الکترومیوگرافی (emg) عضلات ناحیه کمری-لگنی در حین اکستانسیون ران در وضعیت دمر در ورزشکاران با استرین مزمن همسترینگ پرداختیم. روش بررسی: یک نمونه 10 نفری از ورزشکاران با سابقه استرین همسترینگ مورد مطالعه قرار گرفتند. سیگنال آمپلی تود emg عضلات ارکتور اسپاین، گلوتئوس ماگزیموس، باسپس فموریس و سمی تندینوسوس در طول اکستانسیون ران در وضعیت دمر 3 بار اندازه گیری شد. آزمون های icc و sem برای ارزیابی تکرارپذیری نسبی و مطلق استفاده شدند. یافته ها: شاخص تکرارپذیری نسبی برای تمام عضلات ارزیابی شده بیشتر از ٪90 بود. نتایج تکرارپذیری بالایی را برای فعالیت emg عضلات ناحیه کمری-لگنی در حین اکستانسیون ران در وضعیت دمر در ورزشکاران با استرین مزمن همسترینگ نشان می دهند. نتیجه گیری: تست اکستانسیون ران در وضعیت دمر می تواند از تکرارپذیری خوبی برای ارزیابی الگوی فعالیت عضلات کمری-لگنی در افراد با سابقه استرین همسترینگ برخوردار است.

اسناد مشابه