مقایسهی سبکهای دلبستگی و خلاقیت در دانشجویان دختر و پسر
چکیده
بالبی[1] دلبستگی را به عنوان تمایل انسانها به ساختن پیوندهای عاطفی قوی با فردی خاص تعریف نموده است.نظریهی دلبستگی پایه ریزی شده است تا جنبههای کلیدی رفتار، کار و عشق را توضیح دهد. کنش به هنجار اکتشافگری که از مشخصههای افراد دارای دلبستگی ایمن میباشد انعطافپذیری و جسارت لازم را برای آزمونگری و تجربه آموزی در اختیار فرد ایمن قرار میدهد. مهمترین خصوصیت تفکر بشری، قدرت خلاقیت و نوآوری است که به واسطهی آن اختراعات بشر صورت پذیرفته است. ویژگیهای افراد خلاق، همواره مورد توجه محققانی بوده است که در زمینهی خلاقیت به پژوهش پرداختهاند. انسان خلاق امیدوار است، خود را قبول دارد، از انگارههای انفعالی حذر میکند و علاقهمند و با نشاط در جهت هدفهایش گام برمیدارد. علاقهمندی به مسائل علمی و هنری، انعطاف پذیری، کنجکاوی، استقلال و احساس مسئولیت از دیگر خصوصیات اوست. پژوهش حاضر به دنبال بررسی و مقایسهی سبکهای دلبستگی و خلاقیت در میان دانشجویان دختر و پسر میباشد. جامعهی آماری شامل دانشجویان سال اول دانشگاه پیام نور ابرکوه در سال تحصیلی 88-1389 میباشد. از میان این افراد 56 نفر (28نفر دختر و 28 پسر) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای سنجش سبکهای دلبستگی از پرسشنامهی سبکهای دلبستگی کولینز و رید[2] (1990) استفاده شد و میزان خلاقیت با استفاده کردن از پرسشنامهی خلاقیت عابدی اندازهگیری شد. نتایج تحلیل نشان داد که بین سبکهای دلبستگی دانشجویان دختر و پسر تفاوت معنادار وجود ندارد اما میان میزان خلاقیت دوگروه، تفاوت، معنادار شد و نیز بین سبک دلبستگی اضطرابی و خلاقیت در بین پسران و نیز دختران، رابطه، معنادارشد. همچنین نتایج تحلیل به دست آمده از این پژوهش، براساس تحلیل رگرسیون نشان داد که سبکهای دلبستگی اجتنابی، پیش بینیکنندهی میزان خلاقیت میباشد.