طراحی مدل حساسیت اخلاقی و رابطۀ آن با تدریس مراقبتی معلمان
چکیده
زمینه: حساسیت اخلاقی عنصر بسیار مهم در حرفه تدریس و به دنبال تربیت دانش آموزان در ابعاد اخلاقی و شناختی است. با توجه به اهمیت کاربرد حساسیت اخلاقی در تدریس، هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه تجربی بین حساسیت اخلاقی و تدریس مراقبتی معلمان به منظور تهیه و برازش مدلی برای برای تبیین رابطه بین این دو متغیر بود. روش: پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را تمامی معلمان(زن و مرد) مقاطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان شهر کامیاران در سال 1392 ( به تعداد 628 نفر) تشکیل دادند. نمونه پژوهش شامل 242 نفر که به صورت تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزار پژوهش، یک پرسشنامه در دو مقیاس حساسیت اخلاقی و مقیاس تدریس مراقبتی بود. دادهها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدل معادلات ساختاری تحلیل گردید. یافته ها: در بررسی ویژگیهای روان سنجی مقیاسها، تمامی ابعاد حساسیت اخلاقی و تدریس مراقبتی مورد تأیید قرار گرفت. همچنین، درک روابط بین این متغیرها نشان داد که؛ در میان چهار بعد حساسیت اخلاقی، بعد مراقبت از راه ارتباط با دیگران رابطۀ معناداری با تدریس مراقبتی نداشت. بنابراین، از مدل حذف شده و سه بعد پذیرفتن دیدگاه دیگران، درک مسایل اخلاقی و شناسایی عواقب عمل و انتخاب، با ابعاد تدریس مراقبتی رابطۀ معناداری داشته اند. نتیجه گیری: حساسیت اخلاقی و تدریس مراقبتی از ابعاد اساسی و لازم برای توسعه کفایتهای اخلاقی معلمان میباشد. در این راستا، مربیان و محققان تربیت معلم میتوانند دانش نظری و تجربی را در زمینه مبانی اخلاقی تدریس گسترش دهند.