چوبک و اندیشه وجودی (تحلیل داستان «انتری که لوتی اش مرده بود» در پرتو فلسفۀ اگزیستانسیالیسم)
چکیده
در این نوشتار برخی از مؤلفههای اگزیستانسیالیسم همانند حذف واجبالوجود از مناسبات اجتماعی و فردی، وانهادگی، تنهایی و دلهره را در یکی از موفق ترین داستان های چوبک به نام «انتری که لوتیاش مردهبود» مورد بررسی قرار دادهایم؛ نتایج حاصل از دریافت و تشریح این اثر حاکی است که داستان به شدت تحت تأثیر فلسفۀ اگزیستانسیالیسم قراردارد؛ داستان با بیانی سمبولیک به دغدغههای وجودی انسان محصور در دنیای درهم شکستۀ معاصر می پردازد و به رنج های بیپایان این موجود وانهاده در عرصۀ هستی اشاره میکند. مخمل نماد و نمایندۀ انسان معاصر است که برای برون رفت از بحران های دنیای مدرن و بحران ذوب شدن در مفاهیم و مقولات کلی تلاش میکند و با جداشدن از پایگاه معنوی نیرومند خود، به عنوان بزرگ ترین عنصر ارزشگذار، به امید بازیابی تفرد و قرارگرفتن در جایگاه عامل ایجاد ارزشهای مستقل پیش میرود. اما واقعیت های موجود، امکان توجه به ساحت آینده را از او سلب میکند و او درنهایت به دلیل عقبگرد به گذشتۀ تاریک، به بنبستی نفوذناپذیر برخورد میکند.