برنامه ریزی و آمایش راهبردهای ارتقای امنیت زائران و گردشگران شهر مشهدبا تلفیق مدل های برنامه ریزی استراتژیک و تحلیل شبکه (anp-swot)
چکیده
امنیت پیشزمینهی یک اجتماع سالم و احساس امنیت، بسترساز توسعهی جوامع انسانی است. سعادت یک اجتماع در گرو حفظ و بقای امنیت و احساسات ناشی از آن است. امنیت زائران و گردشگران از مهمترین مقولههایی است که در بحث امنیت مطرح میشود. هدف این پژوهش، آمایش و برنامهریزی راهبردهای ارتقای امنیت زائران و گردشگران در کلانشهر مشهد با تلفیق مدلهای برنامهریزی استراتژیک و تحلیل شبکهیanp-swot است. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی- تبیینی با اهداف کاربردی- توسعهای است. در ابتدا برای رسیدن به عوامل چهارگانهی swot از روش دلفی استفاده شده، بدینگونه که سی نفر از کارشناسانی که در این زمینه خبره بودند، انتخاب شدند تا مهم ترین عوامل نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدید در امنیت زائران و گردشگران را جمعآوری کنند. سپس برای اولویت بندی استراتژی های حاصل از فن سوات، با استفاده از مدل تحلیل شبکه (anp) به ارزیابی و اولویتبندی استراتژی های حاصله پرداخته شده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل ها با مدل anp نشان می دهد که راهبردهای so1، so2 و st1، سه راهبرد اولیه در ارتقای امنیت زائران و گردشگران شناخته شده است. راهبـرد so2، برنامهریزی برای مدیریت یکپارچهی امنیت زوار در مناطق اطراف حرم و راهبرد so1 تهیهی بستههای سرمایهگذاری (مشارکتی و غیر مشارکتی) برای توسعهی کمی و کیفی مراکز اقامتی زائران است که هر دو مربوط به استراتژی های تهاجمی است. همچنین راهبرد st1، حمایت از سرمایه گذاران بخش خصوصی و نهادهای مدنی در جهت پیشبرد سریع طرح های کالبدی مربوط به طرح بافت نوسازی پیرامون حرم بوده که این راهبرد مربوط به استراتژی های رقابتی است. در نهایت، استراتژی تهاجمی با کسب امتیاز 0.41392 به عنوان استراتژی دارای اولویت اول و استراتژی محافظه کارانه با کسب 0.23026 امتیاز به عنوان استراتژی دوم در جهت ارتقای امنیت زائران و گردشگران انتخاب شده اند