بررسی اثر عصاره ریشه گیاه زرشک (berberis vulgaris) بر غلظت سرمی هورمون های تیروئیدی در موش صحرایی هیپرکلسترولمی شده

علی زارعی، ali zarei young researchers and elite club, abadeh branch, islamic azad university, abadeh, iranباشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد آباده، دانشگاه آزاد اسلامی، آباده، ایران سهیلا طاهری، sohela taheri education development center, arak university of medical sciences, arak, iranمرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، ایران سعید چنگیزی آشتیانی، saeed changizi ashtiyani department of physiology, paramedical faculty, arak university of medical sciences, arak, iranگروه فیزیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، ایران اعظم رضایی، azam rezaei department of biology, basic science faculty, arsanjan branch, islamic azad university, arsanjan, iranگروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان، ایران

چکیده

زمینه: غده تیروئید یکی از بزرگ ترین غدد بدن است که ترشح کننده ی هورمون های تیروکسین (t4) و تری یدوتیرونین (t3) می باشد. این دو هورمون اثر عمیقی بر متابولیسم دارند، بنابراین کار برروی تیروئید از جایگاه بالایی برخوردار است. هدف از این مطالعه بررسی اثرعصاره ریشه ی گیاه زرشک بر میزان هورمون های تیروئیدی در موش های دریافت کننده رژیم غذایی پر کلسترول است. مواد و روش ها: در این مطالعه 40 سر موش صحرایی نژاد ویستار نر در 5 گروه (8n=) انتخاب شدند، گروه کنترل بکر با رژیم غذایی عادی، گروه کنترل دریافت کننده غذای پر کلسترول با رژیم غذای چرب روزانه 2/0 میلی لیتر (نرمال سالین) و گروه های تجربی موش های دریافت کننده رژیم غذایی پر کلسترول که به ترتیب دریافت کنند ه عصاره هیدروالکلی ریشه گیاه زرشک با دوز حداکثری 300، متوسط 150 و حداقل میلی گرم/کیلوگرم 75 (درون صفاقی) می باشند. بعد از پایان این دوره (21روزه)، جهت بررسی هورمون های تیروئیدی خونگیری انجام شد و اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار spss ویرایش 5/11 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج آزمون های آماری در گروه های دریافت کننده عصاره نشان دهنده میزان افزایش هورمون های تیروئیدی (t3 و t4) می باشد. (tsh) در گروه های دریافت کننده عصاره تغییرات معنی داری را نشان نداد (05/0>p). نتیجه گیری: افزایش سطوح t3 و t4 و عدم تأثیر آن ها بر میزانtsh در گروه های تجربی دریافت کننده عصاره، نشانگر هیپرتیروکسینمی یوتیروئیدی است.