تأثیر تمرین استقامتی شنا در دوران بارداری بر ساختار بافتی و شاخص آپوپتوزی کبد موشهای صحرایی
چکیده
زمینه: پژوهشها نشان دادهاند که فعالیتهای ورزشی موجب القای آپوپتوز در بافتهای مختلف بدن میشوند. تنظیم نابهنجار آپوپتوز باعث پیشروی فرایندهای پاتولوژیکی در جفت زنان باردار شده و بر رشد جنین تأثیر میگذارد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین استقامتی شنا در طی دوران بارداری بر القای آپوپتوز بافت کبد موشهای صحرایی باردار بود. مواد و روش ها: در این پژوهش 16 موش صحرایی باردار با میانگین وزنی 20±200 گرم به دو گروه (گروه کنترل و گروه تمرین) تقسیم شدند. موشهای صحرایی باردار گروه تمرین از روز اول بارداری تا روز زایمان در استخر ویژهای وادار به شنا شدند. مدت زمان تمرین در روز اول بارداری 10 دقیقه بود که این مدت با افزایش روزانه پنج دقیقه، در هفته دوم به 60 دقیقه رسید. زمان 60 دقیقه تا پایان هفته سوم ادامه داشت. نمونهبرداری از بافت کبد موشهای صحرایی روز دوم پس از زایمان انجام و شاخص آپوپتوزی کبد با استفاده از تست tunel تعیین شد. برای تجزیه و تحلیل یافتههای این پژوهش از آزمون independent sample t-test در سطح خطای (05/0≥α) استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تمرین استقامتی شنا باعث تغییر معناداری در شاخص آپوپتوزی کبد نشد (424/0p<). میانگین شاخص آپوپتوزی کبد گروه کنترل برابر با 40/7 درصد و گروه تمرین شنا 60/8 درصد بود. اما دوره 3 هفتهای تمرین شنا باعث افزایش کمتری در وزن پس از بارداری موشهای صحرایی در مقایسه با گروه کنترل شد (001/0p<). به علاوه کاهش معناداری در وزن کبد موشهای صحرایی گروه تمرین شنا در مقایسه با گروه کنترل مشاهده نشد (00/1=p). نتیجه گیری: به نظر میرسد تمرین استقامتی شنا در طی دوران بارداری تأثیر نگران کنندهای بر القای آپوپتوز کبدی ندارد و میتواند در این دوران به عنوان یک روش تمرینی ایمن در بهبود کیفیت سلامتی مادر و نوزاد مورد توجه قرار گیرد.