مقاله

قانون مناطق دریایی ایران در خلیج فارس و دریای عمان و حقوق بین الملل دریا: ارزیابی سازگاری ها و نارسایی ها در آینه تحولات امروزین حقوق بین الملل دریا

چکیده

ج. ا. ایران عضو کنوانسیون 1982 ملل متحد حقوق دریا نیست، اما قانون مناطق دریایی کشورمان در خلیج­فارس و دریای عمان مصوب 1372 خورشیدی با الگوی این کنوانسیون تهیه شده است و قانون مزبور در بسیاری از مقررات، سازگاری کامل یا نسبی با مفاد کنوانسیون مزبور دارد. این قانونِ مصوب مجلس شورای اسلامی یکی از نقاط عطف قانون­گذاری کشورمان به شمار می­رود از این حیث که با وصف عدم عضویت کشورمان در کنوانسیون 1982 ملل متحد حقوق دریا، بسیار مترقیانه و سازگار با مقررات بین­المللی تدوین یافته است. در این مقاله به بررسی و واکاوی مفاد این سند حقوقی دریایی در آینه مقررات و موازین امروزین حقوق بین­الملل دریا پرداخته ­شده است، از این حیث که در چه سطح و به چه میزانی با موازین بین­المللی سازگاری داشته و یا در کدام موارد سازگاری کمتر و بیشتر قابل مشاهده است. این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانهﺍی و میدانی به انجام رسیده است در نهایت به این نتیجه نایل آمده است که مفاد قانون پیش­گفته در بسیاری از موارد با اندراج عینی یا تحت­اللفظی از مقررات کنوانسیون 1982 ملل متحد حقوق دریا تکوین یافته و در مواردی با حفظ همان منطوق و مفهوم با تغییرات اندکی در واژه­پردازی یا بومی­سازی مفاد ملاک عمل مقنن ایرانی قرار گرفته است.

اسناد مشابه