یافته های بالینی و مانومتریک آنورکتال قبل و بعد از عمل جراحی رزکسیون قدامی پائین در مبتلایان به سرطان رکتوم
چکیده
زمینه: عمل رزکسیون قدامی رکتوم پائین یکی از روش های درمانی بیماران مبتلا کانسرهای پائین رکتوم می باشد. هدف این مطالعه بررسی یافتههای بالینی و مانومتریک آنورکتال قبل و بعد از این نوع عمل در مبتلایان سرطان رکتوم می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه، 29 بیمار سرطان کولون کاندید عمل جراحی قدامی رکتوم پائین انتخابی در بیمارستان امام خمینی تهران وارد شدند. اطلاعات کارکردی آنورکتال قبل و بعد از عمل جمع آوری شد و بیماران تحت مانومتری آنو رکتال پیش و بعد از عمل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین دفعات اجابت مزاج پس از عمل به میزان معنی داری نسبت به پیش از عمل بالاتر بود (78/0±48/2 در برابر 36/0±94/0 بار در روز). بی اختیاری گاز پس از عمل به میزان معنی داری نسبت به پیش ازعمل افزایش نشان می دهد (27.59 درصد در برابر 0 درصد). اما در مورد بیاختیاری مدفوع اختلاف معنی داری دیده نشد. حداکثر فشار در حال استراحت پس از عمل به میزان معنی داری نسبت به پیش از عمل کاهش مییابد (45/17±20/53 در برابر 33/17±32/64 میلی متر جیوه) و حداکثر فشار در حال چمباتمه در دوران پس از عمل کاهش نشان می دهد (50/35±21/140 در برابر 16/33±37/150 میلی متر جیوه). فوریت برای دفع ادرار (urgency) پس از عمل به میزان معنی داری افزایش یافته بود (28/48 درصد در برابر صفر درصد). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داده که بعد از عمل جراحی قدامی رکتوم پائین در مبتلایان سرطان رکتوم، تعداد دفعات اجابت مزاج، بیاختیاری گاز و فوریت برای دفع ادرار افزایش اما حداکثر فشار در حال استراحت و چمباتمه کاهش می یابند.