حساسیت آنتی بیوتیکی میکروارگانیسم های عفونت زای دستگاه ادراری در بیماران بزرگسال سرپایی در شهر بوشهر
چکیده
زمینه: عفونت دستگاه ادراری یکی از شایع ترین بیماری های عفونی شناخته شده در بیماران سرپایی و بستری در بیمارستان است. از این رو شناخت عوامل مولد این عفونت و درمان صحیح آن، از به وجود آمدن عوارض مربوط به این بیماری جلوگیری می کند. هدف از مطالعه حاضر, شناخت حساسیت آنتی بیوتیکی میکروارگانیسم های شایع به وجود آورنده عفونت ادراری در شهر بوشهر در سال 1385 است. مواد و روشها: در این مطالعه گذشته نگر، نمونه ادراری 2000 بیمار مراجعه کننده به صورت سرپایی به آزمایشگاه های معتبر سطح شهر بوشهر در سال 1385 جمع آوری گردید و نتایج حاصل از کشت ادراری پس از مطابقت با نتایج آنالیز ادراری و حذف موارد با آنالیز ادراری نرمال، مورد استفاده قرار گرفت و نتایج حاصل از سنجش حساسیت ضد میکروبی عوامل مولد عفونت ادراری که به روش disc diffusion انجام شده بود, ثبت گردید. یافته ها: شیوع عفونت ادراری در زنان (8/85 درصد) بالاتر بود. شایع ترین عوامل مولد عفونت ادراری، اشرشیاکلی (2/40 درصد) و سپس استافیلوکوک ها (7/23 درصد) بودند؛ سایر ارگانیسم ها شامل کلبسیلا (8/20 درصد) و انتروباکتر (0/12 درصد) به ترتیب رده های بعدی را به خود اختصاص دادند. در 4/3 درصد از بیماران، گروهی از میکروارگانیسم ها شامل سراشیا، سودوموناس، سیتروباکتر، اسینتوباکتر و پروتئوس جدا شدند که تحت عنوان گروه متفرقه نام گذاری شدند. اشرشیاکلی که شایع ترین عامل مولد عفونت ادراری بود، بیشترین حساسیت ضد میکروبی را نسبت به نسل 3 سفالوسپورین ها (1/88 درصد) و بیشترین مقاومت را نسبت به وانکومایسین (1/97درصد) داشته است. گروه استافیلوکوک ها حساسیت قابل توجهای نسبت به آمینوگلیکوزید ها (3/94 درصد) و بیشترین میزان مقاومت را نسبت به نسل 3 سفالوسپورین ها (4/67 درصد) از خود نشان داد. نتیجه گیری: شایع ترین عامل مولد عفونت ادراری در شهر بوشهر اشرشیاکلی است که حساسیت قابل توجهی نسبت به نسل 3 سفالوسپورین ها دارد و دومین ارگانیسم شایع که استافیلوکوک ها هستند نیز بالاترین حساسیت ضد میکروبی را نسبت به آمینوگلیکوزید ها دارند.