مقایسه عیار پادتن متعاقب دریافت واکسن هپاتیت b در کودکان ۱۵-۱۲ و ۲۴-۲۱ ماهه
چکیده
زمینه و هدف : هپاتیت b شایع ترین عفونت ویروسی مزمن و نهمین علت مرگ و میر کودکان در دنیا است. لذا پیشگیری از این عفونت از طریق واکسیناسیون اهمیت دارد. این مطالعه به منظور مقایسه عیار پادتن متعاقب دریافت واکسن هپاتیت b در کودکان 15-12 و 24-21 ماهه انجام شد. روش بررسی : این مطالعه توصیفی روی 186 کودک در دو گروه سنی 15-12ماهه و 24-21ماهه مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان کودکان بندرعباس در سه ماهه اول سال 1388 انجام شد. کودکان سابقه هپاتیت b نداشتند و hbsag مادرشان منفی بود. سابقه دریافت ایمونوگلوبین هپاتیت b ، خون یا فرآورده های خونی نداشتند و به بیماری های نقص ایمنی مبتلا نبودند. کودکان طبق برنامه واکسیناسیون کشوری، سه نوبت واکسن هپاتیت b دریافت کرده بودند. عیار پادتن هپاتیت b به روش elisa اندازه گیری و مقادیر بالاتر از iu/ml 10 به عنوان سطح ایمنی مطلوب در نظر گرفته شد. مشخصات کودک از قبیل سن، جنس، وزن هنگام تولد، مدت تغذیه با شیرمادر و سن حاملگی مادر ثبت گردید. داده ها بااستفاده از نرم افزار آماری spss-16 و آزمون آماری t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها : عیار پادتن هپاتیت b کودکان 15-12 ماهه (231 miu/ml) به طور معنی داری از کودکان 24-21 ماهه (142.9 miu/ml) بیشتر بود (p<0.05). اختلاف بارزی از نظر عیار پادتن بین دو جنس مشاهده نشد. اختلاف بین عیار پادتن در وزن های مختلف هنگام تولد کودکان و یا سن های مختلف حاملگی معنی دار نبود. از نظر عیار پادتن بین کودکان تغذیه شده با شیر مادر تا یک سالگی با شیر مادر و کودکان تغذیه شده با شیرخشک؛ تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت. در گروه سنی 15-12 ماهه، 4 نفر (4.34%) عیار کمتر از 10miu/ml و 88 نفر (95.65%) عیار بالای 10 miu/ml داشتند. همچنین در گروه سنی 24-21 ماهه 20 نفر (20.8%) عیار زیر10miu/ml و 74 نفر (78.72%)، عیار بالای 10 miu/ml داشتند که اختلاف نسبت ایمن بودن در دو گروه از نظر آماری معنی دار بود (p<0.05). نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که اثر حفاظتی واکسن شش ماه پس از دریافت آخرین دوز واکسن کاهش می یابد.