مقاله

اثر ویتامین e بر فعالیت آنزیم های پارا اکسوناز، سوپراکسیددیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز و لیپیدپروفایل در بیماران مبتلا به بتاتالاسمی ماژور

دکتر مریم ابومردانی، aboomardani m (phd) assistant professor, department of biochemistry, faculty of medicine, golestan university of medical sciences, grogan, iran دکتر محمدرضا رشیدی، rashidi mr (phd) professor, drug applied research center, department of medicinal chemistry, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran دکتر مریم رف رف، rafraf m (phd) associate professor, nutritional research center, department of community nutrition, tabriz university of medical sciences, tabriz, iranتبریز، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، مرکز تحقیقات تغذیه، ، تلفن 3357581-411 ، نمابر 3340634 دکتر سیدرفیع عارف حسینی، arefhosseini sr (phd) assistant professor, department of food science, tabriz university of medical sciences, tabriz, iran دکتر عباسعلی کشتکار، keshtkar aa (phd) assistant professor, department of development of health sciences, school of public health, tehran university of medical sciences, tehran, iran دکتر حمیدرضا جوشقانی، joshaghani hr (phd) associate professor, department of medical laboratory, golestan research center of gastroenterology and hepatology, golestan university of medical sciences, gorgan, iran

چکیده

زمینه و هدف : یکی از مشکلات بیماران مبتلا به تالاسمی، آسیب بافتی ناشی از استرس اکسیداتیو در اثر انباشت آهن است. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی مکمل یاری ویتامینe بر فعالیت آنزیم های پاراکسوناز (pon)، سوپراکسیددیسموتاز (sod) ، گلوتاتیون پراکسیداز (gpx) و لیپید پروفایل در بیماران مبتلا به بتاتالاسمی ماژور انجام شد. روش بررسی : این کارآزمایی بالینی روی 60 بیمار مبتلا به بتاتالاسمی ماژور (25 مرد و 35 زن) با سن بیش از 18سال، در شهرستان گرگان طی سال 1388 انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند و از نظر سن و جنس همسان شدند. گروه مداخله سه ماه تحت مکمل یاری ویتامینe به میزان 400 میلی گرم روزانه قرار گرفتند و گروه شاهد هیچ نوع مکملی را در این مدت دریافت نکردند. قبل از آغاز و در پایان دوره مطالعه نمونه های خون از همه بیماران جمع آوری شد و متغیرهای موردنظر شامل سطح سرمی ویتامین e، تری گلیسرید (tg)، لیپوپروتئین کم چگال (ldl-c)، لیپوپروتئین پرچگال (hdl-c)، ظرفیت کل آنتی اکسیدانی سرم (tac) و فعالیت آنزیم های gpx، sod و pon اندازه گیری شد. از paired t-test برای مقایسه تغییرات متغیرهای مورد بررسی قبل و بعد از مداخله استفاده گردید. یافته ها : یافته ها نشان داد که در گروه مکمل یاری شده با ویتامین e ، افزایش معنی داری در سطح سرمی ویتامین e ، hdl-c ، فعالیت آنزیم pon و کاهش معنی داری در سطح gpx دیده شد (p<0.05). نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که مکمل یاری ویتامین e در بیماران بتاتالاسمی ماژور می تواند اثرات کاهنده بر استرس اکسیداتیو و پروفایل لیپید داشته باشد.

اسناد مشابه