میزان هموسیستئین و hscrp در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک و ارتباط آن با عوامل خطر قلبی – عروقی و فعالیت بیماری

سیما صدیقی، sedighy s assistant professor, department of internal medicine, golestan university of medical sicneces, gorgan, iranگرگان ، عدالت 11 ، ساختمان پزشکان مهستان ، مطب دکتر سیما صدیقی ، تلفن 2342878-0171 ، نمابر 2333822 سمیه سدنی، sadani s general physician, clinical research center, golestan university of medical sicneces, gorgan, iranپزشک عمومی ، کارشناس پژوهشی واحد حمایت از توسعه تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان زهرا رضایی یزدی، rezaii yazdi z associate professor, department of rheumatology, mashhad university of medical sicneces, mashhad, iranفوق تخصص روماتولوژی ، دانشیار گروه داخلی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد محمدرضا هاتف، hatef mr associate professor, department of rheumatology, mashhad university of medical sicneces, mashhad, iranفوق تخصص روماتولوژی ، دانشیار گروه داخلی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد جلیل توکلی افشار، tavakoli afshar j associate professor, department of rheumatology, mashhad university of medical sicneces, mashhad, iranفوق تخصص روماتولوژی ، دانشیار گروه داخلی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد محمودرضا آذرپژوه، azarpazhoh mr assistant professor, department of neurology, mashhad university of medical sicnece, mashhad, iranمتخصص مغز و اعصاب، استادیار گروه بیماری های مغز و اعصاب ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد مهرداد آقایی

چکیده

زمینه و هدف : لوپوس اریتماتوز سیستمیک یک بیماری التهابی چند سیستمی با علت ناشناخته می باشد. در بیماران مبتلا به لوپوس بیماری قلبی و عروقی علت اصلی افزایش مرگ و میر و ناتوانی محسوب می شود. hscrp یک عامل التهابی تحت بالینی بوده و نقش یک عامل پیش آگهی کننده غیروابسته برای آترواسکلروزیس را در این بیماران ایفا می کند و افزایش هموسیستئین نیز می تواند باعث بیماری عروق کاروتید و انفارکتوس قلب و ترومبوز وریدهای عمقی شود. این مطالعه به منظور تعیین میزان هموسیستئین و hscrp در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک و ارتباط آن با عوامل خطر قلبی و عروقی و فعالیت بیماری انجام گردید. روش بررسی : این مطالعه مورد شاهدی روی 60 بیمار (55 زن و 5 مرد) مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک مراجعه کننده به کلینیک فوق تخصصی روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و 30 فرد سالم (26 زن و 4 مرد) طی سال های 87-1386 انجام شد. میزان هموسیستئین و hscrp اندازه گیری شد. میزان ldl ، تری گلیسیرید، پرفشاری خون و نمایه توده بدنی برای افراد مورد مطالعه تعیین گردید. فعالیت بیماری لوپوس اریتماتوز سیستمیک توسط فرم های sledai ارزیابی شد و بیمارانی که اسکور بیشتر یا مساوی 10 داشتند؛ به عنوان بیماری فعال درنظر گرفته شدند. یافته ها : متوسط سن در گروه مورد و شاهد به ترتیب 3/10±8/28 سال و 13/9±8/33 سال بود. میانگین hscrp در گروه شاهد 1/2±58/1 میلی گرم در دسی لیتر در مقایسه با گروه مورد با میزان 42/2±3 میلی گرم در دسی لیتر تعیین شد که این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود. میانگین هموسیستئین در گروه شاهد 93/1±3/12 میکرومول در دسی لیتر در مقایسه با گروه مورد با میزان 13/8±24 میکرمول در دسی لیتر تعیین گردید (p<0.001). بیماری غیرفعال در 44بیمار (3/73درصد) و بیماری فعال در 16 بیمار (8/26درصد) دیده شد. فعالیت بیماری sle بر مبنای متوسط score sledai معادل 37/15 بود و رابطه خطی معنی داری بین میزان هموسیستئین و hscrp با فعالیت بیماری sle یافت نشد. میزان ldl ، تری گلیسیرید و پرفشاری خون از گروه مورد از عوامل خطر قلبی و عروقی با هموسیستئین ارتباط آماری معنی داری داشت(p<0.05). hscrp با bmi و افزایش تری گلیسیرید ارتباط آماری معنی داری داشت (p<0.05). نتیجه گیری : نتایج این مطالعه نشان داد که ارتباط خطی معنی داری بین میزان هموسیستئین و hscrp با فعالیت بیماری sle وجود نداشت؛ اما بین عوامل خطر قلبی و عروقی با هموسیستئین و hscrp ارتباط آماری معنی داری وجود داشت.