اثر ویتامین d به عنوان مکمل داروئی در سیر درمان بیماران مبتلا به سل ریوی
چکیده
زمینه و هدف : ویتامین d درپاسخ ایمنی بر علیه مایکوباکتریوم توبرکلوزیس دخالت دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثر ویتامین d به عنوان مکمل داروئی در سیر درمان بیماران مبتلا به سل ریوی انجام شد. روش بررسی : این کارآزمائی بالینی روی 96 بیمار مبتلا به سل ریوی که از نظر گروه سنی و جنس همسان سازی شده بودند؛ در شهرستان اهواز طی سال های 88-1387 انجام شد. بیماران سن18 سال یا بالاتر داشتند و در آنان آزمایش خلط از نظر باسیل اسیدفست (afb) مثبت بود. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله تحت درمان استاندارد ضدسل (6ماهه) به همراه ویتامین d-800 واحد در روز- و گروه شاهد فقط تحت درمان استاندارد ضدسل قرار گرفتند. آزمایش خلط بیماران از نظر afb در پایان ماه های اول ، دوم ، سوم ، چهارم و ششم پیگیری شد. داده ها در نرم افزار spss-16 و با استفاده از آمار توصیفی وآزمون تی و کای دو و تست دقیق فیشر تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها : میانگین سنی بیماران در گروه های مداخله و شاهد به ترتیب 17.8+-39.1 و 17.6+-38.3 سال بود. میزان کلی بهبودی در گروه مداخله و شاهد به ترتیب 93.8 درصد و 95.8 درصد بود که تفاوت معنی داری نداشتند. میزان خلط منفی در گروه مداخله در پایان ماه های اول، دوم ، سوم ، چهارم و ششم به ترتیب 66.7 درصد ، 78.5 درصد، 93.8 درصد ، 93.8 درصد و 93.8 درصد و در شاهدها به ترتیب 35.4 درصد ، 66.7 درصد، 91.7 درصد ، 95.8 درصد و 95.8 درصد بود. اختلاف بین دو گروه در پایان ماه اول و در پایان ماه دوم معنی دار بود (p<0.05). نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که ویتامین d به عنوان مکمل درمان ضدسل باعث بهبود نتیجه کلی درمان نمی شود؛ ولی سبب تسریع در پاک شدن بیماران از باسیل سل می شود.