تحلیل سیر تحول تاریخی مفهوم عدالت اجتماعی در برنامه های توسعه شهری ایران (۱۳۴۰-۱۳۹۰)
چکیده
برای پاسخ به این پرسش که «چه نظریهای از عدالت بیش تر مد نظر برنامهریزان شهری در ایران بوده است و این نظریه در گذر زمان چه تغییراتی یافته است؟» در این مطالعه نخست نمونههایی از کاربرد مفهوم عدالت در آثار برنامهریزان شهری ایرانی و سپس سه طرح نمونه جامع شهری بازخوانی شد. یافتهها نشان میدهد بیش ترِ برنامهریزان شهری ایران در دو تعریف «عدالت به مثابه برابری یک سان» و «عدالت به مثابه تأمین حداقلها» و نیز در دو بُعد اقتصادی و کالبدی به موضوع عدالت توجه کرده اند. در این نگاه، عدالت عمدتاً در غالب «تأمین دسترسی به کاربریهای حیاتی» و «کاهش نابرابریهای فضایی» مورد توجه برنامهریزان ایرانی است.