مقایسه میزان کنترل فردی و عوامل مرتبط با آن، شدت درد و پیامدهای زایمانی در دو گروه زایمان فیزیولوژیک و مرسوم در بیمارستان آیت الله موسوی زنجان، ۱۳۹۱
چکیده
چکیده زمینه و هدف: زایمان طبیعی با کمترین مداخلات و با اتکا به توانمندی و مشارکت مادران می تواند سبب بهبود پیامدهای جسمی و روانی زایمان شود. این مطالعه با هدف مقایسه میزان کنترل فردی و عوامل مرتبط با آن، شدت درد و پیامدهای زایمانی در دو گروه زایمان فیزیولوژیک و مرسوم انجام گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی 340 زن در دو گروه زایمان مرسوم و فیزیولوژیک، در بیمارستان آیت الله موسوی زنجان انجام شد. نمونه گیری در گروه مرسوم به روش در دسترس و در گروه فیزیولوژیک به روش سرشماری انجام شد. پرسشنامه پنج قسمتی با روش مصاحبه، 24 ساعت پس از زایمان تکمیل شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری کای دو، آزمون همبستگی پیرسون و آزمون تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: شدت درد بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت (086/0=p). گروه زایمان فیزیولوژیک به طور معنی داری از سطح کنترل فردی بالاتری برخوردار بودند (005/0=p). در گروه فیزیولوژیک کنترل فردی با شدت درد، رضایت مندی از تجربه و محیط زایمان، پاریته مادر، آشنایی قبلی با زایمان و تصور ذهنی نسبت به درد زایمان رابطه معنی داری داشت (05/0>p). کنترل فردی در گروه مرسوم با شدت درد، رضایت از زایمان، سن و تحصیلات مادر، خواسته بودن بارداری ارتباط داشت (05/0>p). طول مدت مرحله اول زایمان در گروه فیزیولوژیک به طور معنی داری کوتاه تر بود (0001/0>p)، ولی از نظر نمره آپگار، نیاز به احیا و وضعیت پرینه بین دو گروه اختلاف معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: زایمان فیزیولوژیک سبب کاهش طول مدت لیبر و بهبود کنترل فردی مادران، بدون ایجاد عوارض و مداخلات غیرضروری می شود