بررسی سیمای اپیدمیولوژی هپاتیت c در استان یزد طی سال های ۱۳۹۱-۱۳۸۹: یک گزارش کوتاه
چکیده
چکیده زمینه و هدف: شیوع عفونت هپاتیت c در جمعیت عمومی ایران کمتر از 1% است، اما متأسفانه دارای رشد صعودی می باشد که نشان دهنده اهمیت در نظر گرفتن این بیماری برای تصمیم گیری های بهداشتی است. با توجه به اینکه تاکنون مطالعه جامعی با استفاده از داده های تمام مبتلایان به هپاتیت c شناسایی شده جهت بررسی اپیدمیولوژی این بیماری در استان یزد انجام نگرفته بود، این تحقیق به منظور بررسی اپیدمیولوژی بیماران هپاتیت c شناسایی شده در این استان طی سال های 91-1389 انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی و جامعه پژوهش بر اساس داده های موارد ثبت شده بیماری در نظام گزارش کشوری طی سال های 1391-1389 بود. میزان بروز سالانه، میزان بروز بر حسب گروه سنی و جنس محاسبه گردید. یافته ها: متوسط میزان بروز هپاتیت c در طی سال های 1391-1389 در استان یزد 25/9 در صد هزار، این میزان در مردان 16 در صد هزار و در زنان 1/2 در صد هزار و میانگین سنی افراد 25/11±32/38 سال بوده است. کمترین میزان بروز بیماری در گروه های سنی زیر 20 سال و بالای 70 سال و بیشترین میزان بروز در گروه سنی 39-30 سال می باشد. فراوانی بیماری در مردان 8 برابر زنان بوده اکثر مبتلایان ساکن شهر، متأهل بوده و بیماری بیشتر مبتلایان در مرکز بهداشت تشخیص و گزارش شده بود. نتیجه گیری: بیماری در افراد در سنین با فعالیت اجتماعی بالا بیشتر مشاهده شد. لذا توصیه می شود برنامه های پیشگیری از بیماری هپاتیت c در افراد گروه های سنی 60-20 سال، گروه های پرخطر بیماری و با تأکید بر ارتقا سلامت در خصوص راه های پیشگیری از مواجهه با عوامل خطر عفونت هپاتیت c متمرکز گردد