ارتباط حمایت اجتماعی با روحیه سالمندان شهر مشهد در سال ۱۳۹۱
چکیده
gte vml 1]> چکیده زمینه و هدف: تعداد و نسبت افراد سالخورده در تمام کشورها در حال افزایش است. دغدغه قرن حاضر زنده ماندن نیست، بلکه افزایش کیفیت زندگی و رفاه روانی است. مهمترین شاخص رفاه روانی در سالمندی روحیه می باشد. یکی از شاخص های مؤثر بر سازگاری با فرآیند پیر شدن و مشکلات و پیامدهای حاصل از سالمندی و استرس های آن و پیش بینی کننده میزان روحیه، حمایت اجتماعی است. حمایت اجتماعی با بهبود و توسعه مکانیسم های سازگاری و تطابق روانشناختی در ارتباط است. توجه به انواع حمایت اجتماعی و تقویت آن ها میتواند به عنوان یک سرمایه اجتماعی در راستای بهبود کیفیت زندگی و روحیه سالمندان مورد توجه قرار گیرد. این پژوهش به منظور تعیین رابطه حمایت اجتماعی با روحیه سالمندان شهر مشهد انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 350 نفر سالمند شهر مشهد در سال 1391 انجام گرفته است. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات فردی، مقیاس حمایت اجتماعی duke و مقیاس سنجش روحیه مرکز سالمند شناسی philadelphia بودند. داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و آزمون آماری ضریب همبستگی spearman مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان می دهد از کل سالمندان مورد بررسی 247 نفر (61/70%) مرد و بقیه زن بودند. میانگین سنی سالمندان 61/5±42/66 سال و میانگین نمره روحیه 58/4±19/10 بود. همچنین، نتایج نشان داد میانگین نمره حمایت خانوادگی (73/21±34/47) از حمایت غیر خانوادگی (74/26±58/38) بیشتر است. بین نمره ابعاد حمایت اجتماعی خانوادگی (39/0=rs) و غیر خانوادگی (22/0=rs) با نمره روحیه ارتباط مستقیم و معناداری وجود داشت (001/0p