اثر عصاره آبی و هیدروالکلی ساقه هوایی گیاه شوید بر تشنجات ناشی از تزریق پنتیلن تترازول در موش سوری نر
چکیده
زمینه و هدف: داروهای شیمیایی موجود تاکنون نتوانسته اند درمان کاملاً مطمئنی برای انواع صرع باشند . با توجه به عوارض کمتر گیاهان دارویی، در این تحقیق اثر عصاره شوید ( anethum graveolens l . ) بر تشنجات ناشی از تزریق پنتیلن تترازول ( pentylentetrazol ptz ) مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی از 110 موش سوری نر استفاده شد. پس از تعیین حداکثر مقدار قابل تحمل غیرکشنده، مقادیر 250، 400 و 500 میلی گرم بر کیلو گرم عصاره آبی و 250، 1000، 2500 و 3500 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره هیدروالکلی انتخاب و 30 دقیقه قبل از تزریق ptz به صورت داخل صفاقی تزریق شد . مدت زمان تأخیری تا مرحله اول ( stage 1 latency s1l ) ، مدت زمان تأخیری تا مرحله پنجم تشنج ( stage 5 latency s5l ) و مدت زمان تأخیری تا زمان مرگ حیوان ( dead time latency dtl ) پس از تزریق ptz در گروه های مورد بررسی ثبت شد. اطلاعات با استفاده از آزمون های anova یک طرفه و دو طرفه تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: تزریق داخل صفاقی 500 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره آبی، s1l ، s5l و dtl را به طور معنی داری افزایش داد (به ترتیب 01/0 p p و 01/0> p ). غلظت 400 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره آبی موجب افزایش معنی دار، s1l و dtl شد (به ترتیب 05/0> p و 01/0> p ). غلظت 250 میلی گرم بر کیلوگرم کمیت های اندازه گیری شده را افزایش معنی داری نداد. تزریق داخل صفاقی عصاره هیدروالکلی با غلظت های 1000، 2500 و 3500 میلی گرم بر کیلوگرم کمیت های اندازه گیری شده را به طور معنی داری افزایش داد اما با غلظت 250 میلی گرم بر کیلوگرم فقط s1l و dtl افزایش معنی دار نشان داد (به ترتیب 05/0> p و 01/0> p ) . تفاوت معنی داری بین گروه های عصاره آبی و هیدروالکلی به جز در dtl مشاهده نشد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این تحقیق به نظر می رسد که عصاره آبی و هیدروالکلی شوید اثرات محافظتی بر سیستم عصبی دارد و شدت تشنجات صرعی ناشی از پنتیلن تترازول را کاهش می دهد