مقاله

نقش گیرنده های گلوکوکورتیکوییدی ناحیه میانی سپتوم در روند تثبیت حافظه فضایی در موش صحرایی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

چکیده زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده که ناحیه میانی سپتوم نقش مهمی در یادگیری فضایی داشته و احتمالاً فعالیت گیرنده های گلوکوکورتیکوییدی در این ناحیه بر یادگیری هیجانی و ذخیره حافظه فضایی اثر می گذارد. هدف این تحقیق تعیین نقش گیرنده های گلوکوکورتیکوییدی ناحیه میانی سپتوم در روند تثبیت حافظه فضایی موش صحرایی در مدل ماز آبی موریس بوده است. مواد و روش ها: این مطالعه تجربی بوده و طی آن از 50 سر موش نر نژاد ویستار با وزن 250 تا300 گرم استفاده شد. ابتدا روی ناحیه میانی سپتوم کانول راهنما قرار داده شد. یک هفته بعد موش ها تحت یادگیری فضایی مدل ماز آبی موریس (٨ بار در طی یک روز) آموزش داده شدند. بلافاصله بعد از آخرین مرحله آموزش ، داروی کورتیکوسترون در دوزهای مختلف (10، 50، 100 و 200 نانوگرم در 5/0 میکرولیتر) به داخل ناحیه میانی سپتوم تزریق شد. گروه کنترل نیز با حجم مساوی حلال دارو دریافت کرد. 48 ساعت بعد، در طی تست probe 60 ثانیه ای، میزان حافظه حیوان با استفاده از متغیر های درصد مدت زمان و مسافت طی شده در ناحیه هدف و مقابل ارزیابی شد. یافته ها: بررسی آماری نتایج نشان داد که تزریق دوزهای مختلف کورتیکوسترون، بلافاصله بعد از آموزش در ناحیه میانی سپتوم در مقایسه با گروه کنترل تأثیر معنی داری بر میزان درصد زمان و مسافت طی شده در ناحیه هدف نداشته و تغییر معنی داری در روند تثبیت حافظه فضایی ایجاد ننموده است. نتیجه گیری : یافته های فوق نشان می دهند که گیرنده گلوکوکورتیکویید ناحیه میانی سپتوم ، نقشی در تثبیت اطلاعات تازه آموخته شده حافظه فضایی درمدل ماز آبی موریس ندارد

اسناد مشابه