رابطه ویژگی های جمعیت شناختی اعضای هیأت علمی با کیفیت آموزش و یادگیری در دانشگاه های پیام نور فارس و علوم پزشکی شیراز
چکیده
مقدمه: در اغلب کشورهای جهان برای هماهنگ ترکردن نظام آموزش عالی و برنامه های دانشگاهی با تحولات جهانی، ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری در اولویت قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه ویژگی های جمعیت شناختی اعضای هیأت علمی با کیفیت آموزش و یادگیری از نظر اعضای هیأت علمی دانشگاه های پیام نور فارس و علوم پزشکی شیراز انجام شد. روش ها: روش پژوهش از نوع همبستگی است. جامعه آماری کلیه اعضای هیأت علمی دانشگاه های پیام نور فارس و علوم پزشکی شیراز بودند. برای تعیین حجم نمونه، از فرمول کرجسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد. ابزار مورد استفاده پرسشنامه ای شامل 40 سؤالی دارای مقیاس 5 درجه ای لیکرت بود و داده ها از طریق آزمون های تی گروه های مستقل و تحلیل واریانس بررسی شد. نتایج: بین جنسیت اعضای هیأت علمی با کیفیت آموزش و یادگیری تفاوت معناداری وجود نداشت(556/0=, t5/0=p) اما بین مرتبه علمی (533/3=, f03/0=p)، سمت اجرایی (461/2=, t03/0=p) و سابقه خدمت اعضای هیأت علمی (294/5=, f009/0=p) با کیفیت آموزش و یادگیری تفاوت معناداری مشاهده شد. اعضای هیأت علمی که فاقد سمت مدیریتی هستند نگرش بهتری نسبت به اعضای هیأت علمی دارای سمت به کیفیت آموزش و یادگیری دارند و در مؤلفه مرتبه علمی نتایج نشان داد که اعضای هیأت علمی با مرتبه استادیار و دانشیار نسبت به اعضای هیأت علمی با مرتبه علمی مربی و استاد بر کیفیت آموزش و یادگیری تأکید بیش تری می کنند. نتایج تحقیق همچنین نشان داد که اعضای هیأت علمی دارای سابقه خدمت بین8 تا 14 سال دارای بیش ترین میانگین در زمینه کیفیت در آموزش و یادگیری هستند. نتیجه گیری: از آنجا که تاکنون نتایج قانع کننده ای در زمینه رابطه ویژگی های جمعیت شناختی اعضای هیأت علمی با کیفیت آموزش و یادگیری به دست نیامده است، لذا پیشنهاد می گردد مطالعات بیش تری در این زمینه انجام پذیرد.