ارزیابی تناسب فضایی- مکانی پارک های شهری با استفاده از gis مطالعه ی موردی: پارک های محله ای منطقه ی ۵ شهرداری تهران
چکیده
امروزه با پیشرفته شدن جوامع شهری، وجود کاربری فضای سبز و توزیع متناسب آن به یکی از مهمترین دغدغههای مدیران شهری به ویژه در کلانشهرها تبدیل شده است. گستردگی شهر تهران به همراه متمرکزتر شدن فضای داخلی آن ضرورت توجه به وضعیت دسترسی پارکهای محلهای را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان سازگاری پارکهای محلهای منطقه ی 5 شهرداری تهران با کاربری های همجوار، تحلیل میزان تناسب آنها با استانداردهای موجود و همچنین مکان یابی اراضی متناسب با استقرار پارکهای مذکور در منطقه ی مورد مطالعه میباشد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی- تحلیلی میباشد. جهت بررسی وضعیت تناسب پارکهای محلهای منطقه 5 شهرداری تهران، از نرمافزار gis و تکنیکهای موجود در آن همچون overlay(همپوشانی)، spatialanalysis(تحلیلهای مکانی)، proximity (مجاورت) و network (شبکه) بهرهگیری شده است. نتایج تجزیه و تحلیلهای به دست آمده از تکنیکهای به کار گرفته شده و همچنین استناد به خروجی مدل ahp، بیانگر آن است که بیشتر پارکهای محلهای موجود در منطقه، در اراضی خوب و خیلی خوب استقرار یافته و به ندرت پارکهایی وجود دارند که در اراضی متوسط و ضعیف مکانگزینی شده باشند، همچنین با توجه به نقشه مذکور، هیچ کدام از پارکهای محلهای موجود در اراضی خیلی ضعیف قرار ندارند. نکته ی مهم قابل اشاره در نقشه ی نهایی این است که اراضی خیلی خوب زیادی وجود دارد که استقرار کاربریهای محلهای در آنها یا کم است و یا متوازن توزیع نشدهاند، بنابراین جهت برنامهریزی کاربری اراضی منطقه ی مورد مطاله میتوان از این اراضی با قابلیت سازگاری و تناسب خیلی خوب، جهت احداث و مکانگزینی پارکهای محلهای استفاده نمود.