تأملی فقهی درباره اعتبار رشد از نظر ازدواج در عقد نکاح
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمد باقر پارساپور — استادیار دانشگاه قم
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
درباره «نکاح سفیه» یعنی نکاح کسی که در امور مالی به درجه رشد نرسیده، مباحث فراوان وجود دارد. آنچه غالباً از نظرها دور مانده و کمتر بدان پرداخته شده است اینکه اگر کسی در امور مالی رشید باشد، ولی در خصوص ازدواج و انتخاب همسر که موضوعی غیرمالی است، رشید نباشد، آیا میتواند آزادانه و
طرفین عقد نکاح بنا به تشخیص خود ممکن است مبادرت به درج شرایط گوناگون در ضمن عقد نمایند. یکی از شروط مذکور این است که زوجه شرط نماید زوج با حضور او همسر دیگری اختیار نکند یا علاوه بر آن شرط کند که در صورت تخلف، نوعی سلب صلاحیت در بعضی امور از او بشود. در عین حال، روایاتی وجود دارد
طرفین عقد نکاح بنا به تشخیص خود ممکن است مبادرت به درج شرایط گوناگون در ضمن عقد نمایند. یکی از شروط مذکور این است که زوجه شرط نماید زوج با حضور او همسر دیگری اختیار نکند یا علاوه بر آن شرط کند که در صورت تخلف، نوعی سلب صلاحیت در بعضی امور از او بشود. در عین حال، روایاتی وجود دارد
عقد نکاح دایم از عقود معوض نیست ولی در صورت تعیین مهر در عقد یا پس از آن، مهر مذکور بایستی شرایط اساسی صحت معامله را داشته باشد. ماده 1100 قانون مدنی اگرچه به لزوم وجود این شرایط و به طور ضمنی به تأثیر متفاوت فقدان آن ها در استحقاق زن نسبت به مهر اشاره نموده، اما به تمام این شرای
رشد در معنی عام به عنوان ویژگی که به انسان لیاقت و شایستگی نگه داری و اداره و بهره برداری از امکانات و مسئولیتها و سرمایه های مادی و معنوی که به او سپرده می شود را اعطاء می نماید ولی در معنی خاص آن رشد به عنوان یکی از عوامل اصلی اهلیت طرفین در قراردادهای مالی که مستلزم تصرف شخص د
: این نوشتار پیرامونصحت یا عدم صحت شرط خیار در عقد ازدواج است و ابتدا به صورت کلی اصطلاح خیار شرط،مدتدار بودن آن، مدرک خیار شرط، لزوم عدم مخالفت شرط با کتاب و سنت و مقتضای ذاتعقد وعدم اختصاص آن به بیع را مطرح میکند و در ادامه در دو مبحث به بررسی دیدگاههایفقهی و حقوقی در مورد شرط