نقد و بررسی اشکالات علامه طباطبایی بر برهان تضایف در اثبات اتحاد عاقل و معقول

اسناد مشابه

• نقد و بررسی اشکالات علامه طباطبایی بر برهان تضایف در اثبات اتحاد عاقل و معقول

  مقاله۲۰۱۳حکمت معاصرمحمدهادی توکلی، محمد سعیدی مهر

  برهان تضایف یکی از مهم ترین براهینی است که ملاصدرا برای اثبات اتحاد میان عاقل و معقول اقامه کرده است. این برهان پس از ملاصدرا مورد مناقشة فراوانی قرار گرفت؛ برخی از حکما آن را پذیرفتند و برخی دیگر به چالش کشیدند. مرحوم علامه طباطبایی از آن دسته حکمایی است که برهان مذکور را تام ند

• نقد و بررسی اشکالات علامه طباطبایی بر برهان تضایف در اثبات اتحاد عاقل و معقول

  مقاله۲۰۱۳حکمت معاصرمحمدهادی توکلی، محمد سعیدی‌مهر

  برهان تضایف یکی از مهم‌ترین براهینی است که ملاصدرا برای اثبات اتحاد میان عاقل و معقول اقامه کرده است. این برهان پس از ملاصدرا مورد مناقشة فراوانی قرار گرفت؛ برخی از حکما آن را پذیرفتند و برخی دیگر به چالش کشیدند. مرحوم علامه طباطبایی از آن دسته حکمایی است که برهان مذکور را تام ند

• دیدگاه حکیم سبزواری دربارة برهان تضایف و نقش آن در اثبات اتحاد عاقل و معقول

  مقاله۲۰۱۶خردنامه صدرامحمدهادی توکلی، حسینعلی شیدان‌شید

  Like Mulla Sadra, Hakim Sabziwari is an advocate of the theory of the union of the intellect and the intelligible. However, unlike him, Sabziwari has spoken differently and adopted different positions regarding the correlation argument, which is Mulla Sadra’s most important argum

• نقد تقریر علامه طباطبایی از برهان صدیقین

  مقاله۲۰۰۶قبساتمهدی حاجیان

• نقد تقریر علامه طباطبایی از برهان صدیقین

  مقاله۲۰۰۶قبساتمهدی حاجیان

  برهان صدیقین ,یعنی برهانی کهبرای اثبات واجب کمترین مقدمات را لازم داشته باشد همیشه خواست و غایت حکمای اسلامی بوده و هر یک کوشیدهاند تا از مقدمات براهین اثبات واجب بکاهند. در این میان علامة طباطبائی از طریق ضروری و ازلی دانستن واقعیتی که مؤدای اصل واقعیت است برهانی را عرضه داشت که

• بررسی برهان علامه طباطبایی بر اتحاد عاقل و معقول

  مقاله۲۰۱۳حکمت معاصرمحمدهادی توکلی، محمد سعیدی مهر

  اثبات نظریۀ اتحاد عاقل و معقول و پاسخ به ایرادات ابن سینا بر این مسئله، از جمله ابتکارات و نوآوری های فلسفی صدرالمتألهین به شمار می رود. علامه طباطبایی با وجود انتقاداتی که بر یکی از براهین صدرالمتألهین دارد، خود اتحاد عاقل و معقول را می پذیرد و برای اثبات آن روش جدیدی را به کار