بررسی اثر پساب شهری بر شاخص های پوشش گیاهی، تنوع گونه ای و ویژگی های خاک سطحی در طرح های بیابان زدایی (مطالعه موردی: دشت سگزی، اصفهان)
چکیده
پیامدهای کاربرد پساب شهری بر پوشش گیاهی، خاک و تنوع گیاهی در ایستگاه بیابان زدایی سگزی اصفهان بررسی شد. شش مکان با توجه به نوع گیاه دست کاشت (تاغ و تاغ-قره داغ) و نوع آبیاری (بدون آبیاری به عنوان شاهد، غرقابی و شیاری) با حداقل 4 تا حداکثر 12 تکرار انتخاب شد. تعداد 47 نمونه خاک سطحی برداشت و بافت، ماده آلی، اسیدیته، هدایت الکتریکی، کلسیم و منیزیم محلول، و پایداری ساختمان خاک اندازه گیری شد. با استفاده از 47 پلات تو در تو، درصد تاج پوشش گونه های گیاهی هر مکان اندازه گیری و غنای گونه ای (شاخص مارگالف)، تنوع گونه ای (شاخص شانون) و یکنواختی سیمپسون محاسبه شد. ارتباط بین پوشش گیاهی و ویژگیهای خاک با استفاده از تجزیه مؤلفه های اصلی و تجزیه واریانس بررسی شد. بر اساس نتایج، پساب شهری باعث افزایش معنی دار درصد پوشش تاجی شد( حدود 81/24 تا 3/31 درصد) شد، ولی بر تنوع گیاهی تاثیر معنی داری نداشت. میزان ماده آلی خاک و به در پی آن پایداری خاکدانه ها نیز درنتیجه استفاده از پساب افزایش یافته و موجب کاهش رس قابل پراکنش و افزایش پایداری ساختمان خاک شد. بنابراین استفاده از پساب شهری در طرح های احیای مراتع میتواند راه کار مناسبی برای جلوگیری از روند بیابانزایی در عرصههای طبیعی باشد.