بازنگری فرآیند طراحی (رمزگشایی «قیاس» بهعنوان روش اصلی آفرینش فضا و فرم)
چکیده
در این مقاله بهمنظور بررسی روشهای «آفرینش فرم و فضا»، ابتدا «فرآیند طراحی» و مراحل کلی دوگانهی آن یعنی «تحلیل» و «ترکیب» مطالعه شدهاست. سپس این روشها در آرای برخی نظریه پردازان معاصر مقایسه و نقد شده، آثار موفق برخی از طراحان معاصر و روش طراحی آنان با روشهای بالا مقایسه و بهاین ترتیب روشهای طراحی و آفرینش فرم در محیط مصنوع بازنگری شدهاست. یافته اصلی این پژوهش این است که «قیاس» بهمعنای ارزیابی و سنجش فرم نهایی(مرحله «ترکیب») با مولفههای تحلیلی (مرحله «تحلیل») بهعنوان یکی از مراحل و عوامل اصلی روشهای آفرینش فرم و فضا محسوب شده که بر اساس چگونگی تخیل و تصور طراح میتواند طیفی از «مستقیم»، «عینی»، و «درونی»، تا «غیر مستقیم»، «ذهنی»، و «برونی» را در فرآیند طراحی شامل شود. همانطور که «قیاس» دارای این درجات «درونی» و «برونی» است، مولفههای «تحلیل» نیز از درجه «درونی» (برنامه، سایت) تا «برونی» (نمونهها، پدیدهها) قابل تشخیص هستند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمود رضایی — استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، دانشکده هنر و معماری.