دیدگاه پرستاران تازه دانش آموخته درباره وضعیت حمایتی آنها در طول دوره گذر در دانشگاه علوم پزشکی تبریز
چکیده
مقدمه: شناسایی دیدگاه پرستاران تازه دانش آموخته درباره وضعیت حمایتی ایشان در طول دوره گذر (6ماه اول اشتغال) در راستای کاهش تنیدگی و افزایش ابقای آنان در مراکز درمانی، یک ضرورت به شمار می رود. این مطالعه به بررسی دیدگاه پرستاران تازه دانش آموخته درباره وضعیت حمایتی آنها در طول دوره گذر در دانشگاه علوم پزشکی تبریز می پردازد. روش ها: در مطالعه ای توصیفی در سال 1384، تعداد 200 پرستار طرحیِ شاغل در مراکز آموزشی- درمانی و بیمارستان های تابعه دانشگاه علوم پزشکی تبریز که در زمان انجام پژوهش در پایان شش ماه اول از خدمت طرح خود قرار داشتند، به روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند. پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش تنظیم گردید که بخش اول آن در رابطه با مشخصات دموگرافیک و بخش دیگر در زمینه وضعیت حمایت از پرستاران طرحی بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، میانگین و خطای معیار استفاده شد. نتایج: اکثریت پرستاران طرحی در طول دوره گذر، وضعیت حمایتی نامطلوبی داشتند. میانگین و خطای معیار نمره کل وضعیت حمایتی 77/0±7/19 بود و به ترتیب موارد برگزاری برنامه های آموزش توجیهی در شروع کار، فراهم شدن فرصت مشارکت در تصمیم گیری ها از جانب مسؤولین، یاری همکاران در افزایش بار علمی و مهارت های بالینی تازه دانش آموخته، رفتار و طرز برخورد مناسب مسؤولین، مورد اطمینان و پذیرش همکاران بودن و توجه همکاران به نظرات تازه دانش آموخته در محیط کار، به عنوان کمترین عوامل حمایتی اظهار شدند. نتیجه گیری: حمایت و آموزش ناکافی اکثر تازه دانش آموختگان در ماه های اول شروع به کار، بیانگر ضرورت چاره اندیشی مسؤولین و برنامه ریزان پرستاری در جهت برگزاری برنامه های آشناسازی جامع و مؤثر برای پرستاران مبتدی، فراهم کردن فرصت مشارکت در تصمیم گیری ها، یاری همکاران در افزایش بارعلمی و مهارت های بالینی تازه دانش آموخته، همچنین رفتار و طرز برخورد مناسب مسؤولین به منظور تسهیل تطابق با فرایند گذر و تکامل مهارت های بالینی ایشان است.