ژئوشیمی عنصری و ایزوتوپی سازند بهرام (دونین میانی-بالایی) در شرق ایران
چکیده
در این پژوهش، شرایط اقلیمی دیرینه و سیستم دیاژنزی سازند بهرام (دونین میانی-بالایی) با استفاده از مطالعات ژئوشیمیایی عناصر اصلی و فرعی و ایزوتوپهای پایدار اکسیژن و کربن مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور سه برش چینهای از این سازند در مناطق چشمه شیر (شمالشرق طبس) با ضخامت 180 متر، کمرکوه (جنوب کاشمر) با ضخامت 188 متر و حوض دوراه (شرق طبس) با ضخامت 192 متر در شرق ایران مطالعه شده است. توالیهای مورد مطالعه از سنگآهکهای نازک لایه تا ضخیم لایه خاکستری رنگ فسیلدار تشکیل شده است. بر اساس دادههای ژئوشیمیایی به دست آمده، سبک بودن مقادیر ایزوتوپ اکسیژن δ18o (میانگین 66/7- در برش کمرکوه، 11/8- در برش چشمه شیر و 21/8- در برش حوض دوراه) در اکثر نمونههای مورد مطالعه و همچنین نسبت استرانسیم بهنجار شده توسط کلسیت در برابر آهن و منگنز، میتواند نشانگر یک سامانه نیمه باز و تبادل آب به سنگ نسبتا بالا باشد. تلفیق نتایج ژئوشیمیایی عنصری (از جمله پایین بودن نسبت استرانسیم به منگنز و بالا بودن منگنز) و روند تغییرات ایزوتوپ کربن و اکسیژن نشان میدهد که تاثیر دیاژنز متئوریک بر روی نهشتهها بیشتر بوده است.