مقاله

اثر تمرین در آب به همراه دلفین و بدون دلفین بر مهارت های حرکتی درشت کودکان هشت سالۀ مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم

محمدرضا اشتری، دانشجوی دکتر ی پردیس بین الملل کیش، دانشگاه تهران احمد فرخی، دانشیار دانشگاه تهران محمود شیخ، دانشیار دانشگاه تهران مهدی نمازی زاده، دانشیار دانشگاه تهران ناصر نقدی، دانشیار دانشگاه تهران

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، مطالعۀ اثر تمرین در آب به­همراه دلفین و بدون دلفین بر مهارت­های حرکتی درشت کودکان هشت سالۀ مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم می­باشد. آزمودنی­ها، 10 کودک هشت سالۀ مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم در جزیرۀ کیش بودند که به­صورت تصادفی در دو گروه تمرین در آب به­همراه دلفین و تمرین در آب بدون دلفین قرار گرفتند. جمع­آوری داده­ها از طریق آزمون برونینکس ـ اوزرتسکی انجام گرفت و آزمودنی­های هر دو گروه پس از پیش­آزمون که اجرای آزمون برونینکس ـ اوزرتسکی بود، به­مدت 16 جلسه برنامۀ اسپارک را در خشکی انجام دادند. علاوه­براین، گروه تمرین در آب به­همراه دلفین پس از اجرای برنامۀ اسپارک، به تمرین در آب به­همراه دلفین پرداخت؛ درحالی­که گروه دیگر به اندازه گروه تمرین در آب به فعالیت در آب بدون حضور دلفین ­مشغول بود. ­در پایان جلسۀ شانزدهم،­ از آزمودنی­های هر دو گروه­ آزمون برونینکس ـ اوزرتسکی به­عمل آمد. تجزیه­و­تحلیل داده­ها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس نشان می­دهد که پس از دورۀ تمرین، تفاوت معناداری در مهارت­های تعادل، قدرت و هماهنگی اندام فوقانی دو گروه مشاهده می­شود (p 0.05). همچنین، مقایسۀ نمرۀ کلی مهارت حرکتی درشت بر­اساس مجموع نمرات هر­یک از خرده­آزمون­ها بیانگر تفاوت معنادار گروه تمرین در آب به­همراه دلفین با گروه تمرین در آب بدون دلفین می­باشد (p<0.05). این یافته­ها تأیید مجددی است بر این نکته که تمرین در آب به­همراه دلفین موجب بهبود مهارت­های حرکتی درشت کودکان دارای اختلالات طیف اوتیسم می­گردد

اسناد مشابه