مدل ساختاری بی انگیزگی دانش آموزان در فعالیت های تربیت بدنی
چکیده
هدف از این پژوهش، ارائه ی مدلی از بیانگیزگی دانشآموزان در فعالیتهای تربیتبدنی بر اساس ساختار چهاربعدی بی انگیزگی بود. این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بوده و به شکل میدانی انجام شده است. به این منظور، 381 دانشآموز مقطع متوسطه ی شهرستان بوکان به روش تصادفی، خوشهای، چند مرحلهای به عنوان نمونههای آماری انتخاب شدند و پرسش نامه ی بیانگیزگی در تربیتبدنی (ai-pe) شن و همکاران با پایایی =0.81α را پاسخ دادند. دادهها با استفاده از مدل معادله ی ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که جذاب نبودن و ارزشمند نبودن فعالیتهای تربیتبدنی با تلاش ناکافی دانشآموزان رابطه ی مثبت و معنادار دارند (به ترتیب؛ r=0.560، p=0.002؛ r=0.662 ، p=0.001) و تلاش ناکافی با اعتقاد به کمبود توانایی رابطه ی مثبت و معنا دار دارد (r=0.668 ، p=0.000). ضرایب مسیر استانداردشده در مدل برازش شده نشان داد که جذاب نبودن و ارزشمند نبودن فعالیتهای تربیتبدنی به ترتیب به میزان 27/0 و 61/0 بر تلاش ناکافی دانشآموزان اثرگذار هستند. همچنین، تلاش ناکافی به میزان 89/0 بر اعتقاد به کمبود توانایی تأثیرگذار است. ممکن است دانشآموزان به دلایل مختلفی در فعالیتهای تربیتبدنی بیانگیزه شوند. پس، باید ماهیت چندبعدی بیانگیزگی در تربیتبدنی شناسایی و در طول تدریس و یادگیری مورد توجه قرار گیرد.