بررسی شیوع سرمی آلودگی به سرووارهای مختلف لپتوسپیرا در میان شالیکاران ویسیان استان لرستان
سجاد باباخانی، sajad babakhani department of biology, ashkezar branch, islamic azad university, ashkezar, iranدانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اشکذر، اشکذر، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی اشکذر (islamic azad university of ashkezar) شهرام ملکی، shahram maleki department of clinical sciences, faculty of veterinary medicine, lorestan university, khorramabad, iranگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه لرستان (lorestan university) مهدیه بهاروند، mahdiyeh baharvand department of biology, borujerd branch, islamic azad university, borujerd, iranدانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد (islamic azad university of borujerd) غلامرضا عبداله پور، gholam reza abdollahpour department of clinical sciences medicine, faculty of veterinary medicine, university of tehran, tehran, iranگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (tehran university)
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
مقدمه: لپتوسپیرا متعلق به راسته اسپیروکتها است که موجب بیماری لپتوسپیروز می شود. لپتوسپیروز یک بیماری عفونی مشترک میان انسان و دام با علائم بالینی بسیار متغیر است. هدف مطالعه تعیین شیوع سرمی سرووارهای مختلف لپتوسپیرا در میان شالیکاران ویسیان در استان لرستان بوده است. مواد و روش ها: 200 شالیکار ویسیان (مرد و زن) به صورت تصادفی در بهار 1393 نمونه گیری (نمونه خون) شدند. نمونه های خون به آزمایشگاه منتقل و سرم آن ها جدا شد، سرم ها تا زمان انجام تست میکروآگلوتیناسیون میکروسکوپی (mat)در فریزر 20- درجه سانتی گراد نگهداری شدند. نمونه های سرمی به روش mat مورد بررسی قرار گرفتند. تیتر نهایی سرم ها با رقت سازی 1:200، 1:400 و 1:800 تعیین گردید. یافته ها: از مجموع 200 نمونه سرمی مورد آزمایش، 60 نمونه (30%) عیار مثبت سرمی 1:100 (1:100≤) را نشان دادند. از میان 60 نمونه سرمی مثبت، 38 نمونه (33/63%) با سرووار گریپوتیفوزا و 22 نمونه (67/36%) با سرووار کانیکولا واکنش مثبت نشان دادند. میزان عفونت در مردان 65% و در زنان 35% بود. از نظر آماری میان جنسیت و نتایج حاصل از آزمایش mat ارتباط معنی داری (02/0p=) وجود دارد. بیشترین و کمترین موارد مثبت به ترتیب در گروه سنی بالای 50 سال و 30-21 سال قرار داشتند. بحث و نتیجه گیری: لپتوسپیروز در میان شالیکاران یک بیماری شایع است و در منطقه ویسیان با توجه به شالیکاری به روش سنتی به عنوان یک بیماری عفونی مهم مطرح می گردد؛ لذا برای کنترل و پیشگیری از این بیماری باید اقدامات بهداشتی و ایمنی گسترش یابد. همچنین با بکارگیری روش های مکانیزه کشاورزی تا حدود زیادی از شیوع لپتوسپیروز در این منطقه جلوگیری می شود.
مقدمه: لپتوسپیرا متعلق به راسته اسپیروکتها است که موجب بیماری لپتوسپیروز می‌شود. لپتوسپیروز یک بیماری عفونی مشترک میان انسان و دام با علائم بالینی بسیار متغیر است. هدف مطالعه تعیین شیوع سرمی سرووارهای مختلف لپتوسپیرا در میان شالیکاران ویسیان در استان لرستان بوده است. مواد و روش ه
عوامل خطر محیطی و میزبانی به عنوان دو بخش اساسی در مطالعات اپیدمیولوژیکی بیماریهای عفونی مورد توجه میباشد. شدت آلودگی و شانس انتقال باکتریهای لپتوسپیرا اینتروگانس از علفخواران به انسان همواره دستخوش عوامل خطر محیطی و میزبانی قرار داشته است. هدف از مطالعهی حاضر بررسی وجود واکنش سر
بهمنظور بررسی سرولوژیکی آلودگی به لپتوسپیرا اینتروگانس از تعداد 152 رأس اسب متعلق به 7 واحد اسبداری واقع در اطراف تهران، نمونهگیری بهعمل آمد. برای مشخص شدن پادتن ضد لپتوسپیرا اینتروگانس از روش آگلوتیناسیون میکروسکوپی با استفاده از 5 سروتیپ زنده لپتوسپیرا اینتروگانس (گریپوتیفو
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی کردستانمحسن ایماندار، mohsen imandar veterinarian, faculty of veterinary medicine, faculty of veterinary medicine, islamic azad uneversity, tabriz branch, tabriz, iran.دانش آموخته دکترای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران علی حسن پور، ali hassanpour master of science, clinical science dept., faculty of veterinary medicine, islamic azad uneversity, tabriz branch, tabriz, iranعضوگروه آموزشی علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران سعید عسگر لو، saeed asgarlou veterinarian, faculty of veterinary medicine, faculty of veterinary medicine, islamic azad uneversity, tabriz branch, tabriz, iran.دانش آموخته دکترای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران غلامرضا عبداله پور
چکیده زمینه و هدف: لپتوسپیروز یک بیماری عفونی مشترک بین انسان و دام با انتشار جهانی است که در اثر اسپیروکت هایی از جنس لپتوسپیرا به وجود می آید. منبع اصلی این بیماری، جوندگان و حیوانات وحشی می باشند که لپتوسپیراها را در ادرار خود دفع می کنند. هدف از این مطالعه، بررسی میزان آلودگی
مقاله۲۰۲۲تحقيقات دامپزشكي و فرآورده هاي بيولوژيكعلیرضا البرزی، سارا عباسی، محمد حسین راضی جلالی، مسعود قربانپور
لینگواتولا سراتا عامل لینگواتولوزیس، یک بیماری انگلی مشترک بین انسان و حیوان است. سگ‌سانان و نشخوارکنندگان به ترتیب میزبان‌های نهایی و واسط مهم این انگل هستند. هدف این مطالعه تعیین شیوع سرمی آلودگی به لینگواتولا سراتا در بزهای مناطق مختلف استان ایلام با استفاده از روش سنجش ایمنی
مقالهآسیب شناسی درمانگاهی دامپزشکیسعید باقری، دانش آموخته دکترای حرفه ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. مهدی پورمهدی بروجنی، دانشیار گروه بهداشت و مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. محمدرحیم حاجی حاجیکلایی، استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. مسعود قربانپور نجف آبادی
بیماری یون یا پاراتوبرکلوزیس آنتریت گرانولوماتوز مزمن نشخوارکنندگان است که وقوع جهانی دارد. این بیماری در اثر مایکوباکتریوم اوویوم تحت گونه پاراتوبرکلوزیس ایجاد می گردد و معمول ترین نشانههای بالینی آن در بز لاغری مفرط، بی اشتهایی و ناتوانی شدید است. هدف از این مطالعه تعیین شیوع