اثربخشی درمان شناختی-رفتاری مبتنی بر خستگی بر ابعاد خستگی روانی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس(ms): یک مطالعه ی موردی
چکیده
مقدمه: خستگی یکی از شایعترین مشکلات بیماران مبتلا به ام.اس میباشد که اثرات منفی زیادی بر زندگی آنها دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر خستگی در سه بعد جسمانی، شناختی و اجتماعی خستگی در بیماران مبتلا به ام.اس بود. روش: در این پژوهش از طرح تک آزمودنی از نوع چند خط پایهای استفاده شده است. نمونهی این پژوهش 3 نفر از بیماران مراجعهکننده به انجمن ام.اس بودند که از خستگی شکایت داشتند و ملاکهای ورود و خروج پژوهش را دارا بودند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامهی مقیاس تاثیر خستگی بود. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از درصد بهبودی و اندازه تاثیر استفاده شد. یافتهها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد اندازه تاثیر محاسبه شده در بعد جسمانی مقیاس تاثیر خستگی در مرحله پس از درمان و مرحله پیگیری 45 روزه به ترتیب، 991/. و 989/. است. اندازه تاثیر در بعد شناختی در مرحله پس از درمان و مرحله پیگیری 76/. و در بعد اجتماعی نیز به ترتیب، 83/. و 80/. به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که درمان شناختی-رفتاری مبتنی بر خستگی در کاهش خستگی جسمانی، شناختی و اجتماعی بیماران مبتلا به ام.اس موثر بوده و میتواند به عنوان یکی از گزینههای تاثیرگذار در کاهش ابعاد جسمانی، شناختی و اجتماعی خستگی در بیماران مبتلا به ام.اس در کنار سایر مداخلات دارویی و غیردارویی مورد استفاده قرار گیرد.