مقایسه پاسخ های ضربان قلب افراد واجد سبک های دلبستگی ایمن و ناایمن به ویدئوکلیپ های مرتبط با دلبستگی

مانا رشیدی، کارشناس ارشد روان شناسی بالینی کودک و نوجوان دانشگاه شهید بهشتی محمد علی مظاهری، استاد دانشگاه شهید بهشتی وحید نجاتی، دانشیار دانشگاه شهید بهشتی عباس ذبیح زاده، دانشجوی دکتری روان شناسی بالینی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

هدف از این بررسی مقایسه پاسخ­های ضربان قلب افراد واجد سبک دلبستگی ایمن و ناایمن به تماشای ویدئوکلیپ­های مرتبط با دلبستگی بود. بر اساس یک طرح تحقیق شبه تجربی، 30 دانشجوی 18 تا 30 سال (15 نفر دارای سبک دلبستگی ایمن ، 15 نفر دارای سبک دلبستگی ناایمن) به روش نمونه­برداری دردسترس و از طریق پرسشنامه­ دلبستگی بزرگسالان (aaq) (هازان و شیور، 1987) انتخاب شدند. به منظور جمع­آوری داده­ها، تغییرات شدت ضربان قلب (hr) شرکت­کنندگان در طول مشاهده­ هشت ویدئوکلیپ ایرانی مرتبط با دلبستگی با استفاده از دستگاه الکتروکاردیوگرام (ecg) ثبت شد. نتایج آزمون t مستقل نشان داد که در افراد دارای سبک دلبستگی ناایمن به طور معناداری کاهش سرعت ضربان قلب­ در هنگام مشاهده­ سه کلیپ با وزن هیجانی بالا و محتوای منفی، و دو کلیپ با وزن هیجانی پایین و محتوای مثبت، پایین­تر از افراد واجد سبک دلبستگی ایمن بوده است. همچنین، سرعت ضربان قلب افراد ناایمن در طول مرحله­ استراحت به طور معناداری بالاتر از افراد دارای سبک دلبستگی ایمن بود. در مورد نتایج این بررسی در زمینه سطوح برانگیختگی بالا و نظم‎جویی هیجانی پایین در افراد واجد سبک دلبستگی ناایمن بحث شده است