مقایسه اثر بخشی درمانگری شناختی– رفتاری(cbt) و درمانگری فعال سازی رفتاری(bat) در اصلاح عملکرد شناختی ( حافظه کاری و زمان واکنش ساده(srt)) سوء مصرف کنندگان هروئینی در افغانستان
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمانگری شناختی– رفتاری(cbt) و درمانگری فعال سازی رفتاری(bat) در اصلاح عملکرد شناختی ( حافظه کاری و زمان واکنش ساده(srt)) سوء مصرف کنندگان هروئین در افغانستان انجام شده است. بدین منظور در قالب یک طرح شبه آزمایشی دو گروهی با پیش آزمون و آزمون نهایی تعداد 30 نفر از سوء مصرف کنندگان هروئینی مراجعه کننده به مرکز ترک اعتیاد طبیبان جهانی کابل به روش در دسترس انتخاب و با استفاده از روش تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی یک (cbt) و آزمایشی دو (bat) جایگزین شدند. هر دو گروه در ابتدا با استفاده از آزمون حافظه فعال (wmi) از زیر مقیاسهای حافظه وکسلر (ویرایش سوم) و نرم افزار استروپ، حافظه کاری و زمان واکنش آنان ارزیابی گردید. سپس گروه آزمایشی یک درمان شناختی رفتاری و گروه دو درمان فعال سازی رفتاری طی 10 جلسه درمان گروهی را دریافت نمودند. در پایان مجدداً بواسطه آزمون های فوق مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل یافته ها نشان دهنده تفاوت معناداری در عملکرد حافظه کاری و زمان واکنش ساده هر دو گروه می باشد. این یافتهها نشان میدهند که درمانگری رفتاری- شناختی بر بهبود حافظه کاری و درمانگری فعال سازی رفتاری بر کاهش زمان واکنش افراد وابسته به هروئین اثر بخشتر میباشد. بنابر این هر دو روش درمانگری در اصلاح عملکرد شناختی برای افراد وابسته به هروئین قابل کاربرد است.