پراکنش، سبب شناسی و بیماری زایی آنتراکنوز گردو در ناحیه شمال غرب ایران
چکیده
آنتراکنوز گردو شایعترین بیماری قارچی گردو در ایران بوده و در سالهای پرباران و خنک، خسارت زیادی به این محصول وارد میکند. این مطالعه به منظور سبب شناسی و تعیین پراکندگی بیماری در ناحیه شمال غرب کشور به عنوان یکی از قطبهای عمده تولید گردو انجام گردید. در این تحقیق تعداد 75 جدایه از گردوکاریهای 11 استان ناحیه شمالغرب کشور جداسازی گردید. پریتسیومها از برگهای ریخته شده استحصال و یا تولید آن‌ها با نگهداری کشتهای خالص به مدت سه ماه در دمای 10 درجه سلسیوس القا شد. براساس مطالعات انجام شده همه جدایهها ophiognomonia leptostylaشناسایی شدند. نتایج نشان داد که اقلیمهایی که این بیماری در آن‌ها شایع بود، غالباً از نوع سرد و یا معتدل بودند. هیچ یک از جدایهها به اقلیمهای گرم و نیمهگرم تعلق نداشتند. این بیماری در طیف وسیعی از اقلیمها از لحاظ میزان رطوبت مشاهده شد. همچنین 73 درصد جدایهها از ارتفاع 2000-1000 متری از سطح دریا به دست آمدند. آزمون بیماریزایی روی نهالهای گردو نیز حاکی از تنوع بین جدایهها از لحاظ شاخص بیماری و زمان تشکیل آسروول در برگ بود و این دو ویژگی همبستگی منفی و معنیداری با هم داشتند. همچنین گروهبندی جدایهها براساس صفات بیماریزایی، آن‌ها را در پنج گروه با بیماریزایی بسیار کم، کم، متوسط، بالا و بسیار بالا قرار داد. شناخت از درجه بیماریزایی جمعیت قارچی موجود، پس از معرفی ارقام استاندارد گردو و آزمون بیماریزایی روی آن‌ها، به شناسایی پاتوتیپها خواهد انجامید.